Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
egna källuppgifter i företalet äro ofullständiga och att han
förtigit stora delar av det material, på grundval av vilket
han arbetat [1]. Undersökningarna ha samtliga varit
| Roskildekrönikan. S. R. D. I, 377. | Sven Ågesen. S. R. D. I, 56. |
| Interea Sven obiit in Norvegia,
frater Hartheknud. Tunc Normanni elegerunt Magnum filium sancti Olavi a concubina. . . . Sed non post multum temporis Hartheknud obiit. Cujus morte audita, Magnus, non immemor pacti, Daniam adiit manu magna et valida. Cui occurrens Sven, regis Hartheknud ex sorore nepos, filius Estrid et Ulf, quem Gambleknud interfecit, tum navali bello, tum equis, cum eo certavit, ad ultimum victus, in Scaniam fugit. Qui cum Lundis prepararet iter suum, ut in Svethiam fugeret, ecce nuncii de Seland venientes, Magnum regem defunctum nunciant. Qui mox Seland reversus, deinde a Fiunensibus et a Jutensibus ultro in regem electus, Daniam per multos annos strenue gubernavit, et filios filiasque ex diversis mulieribus procreavit. Cujus filii V omnes reges uniusquisque post alium extiterunt. . . . Post cujus (ɔ: Svenonis) mortem, filius ejus Haroldus in regnum successit . . . Quartus iste filius Sven, vir optimus, rector justissimus. Hic silvas, a solis potentibus obsessas, communes fieri jussit. Quo mortuo frater ejus Kanutus in regnum levatus est. Hic cum populum quadam nova lege et inaudita ad tributum, quod nostrates Nefgjald vocant, coegit, a Jutia in Fyuniam fugatus, Othynshö in ecclcsia sancti Albani martyris, ante altare, magna confessione cordis, martyrizatus est ... Convenientibus igitur regni primatibus, Olavum fratrem ejus in regem assumpserunt, consortemque totius regni Daniæ fecerunt. In cujus temporibus ingens fames Daniam per novem annos optinuit, ut vix ab illicitis escis et interdictis se abstinuerit. | Quippe rex Norvagiæ Magnus,
beati Olavi regis ex concubina filius, instrueta classe Daniam invasit. Cui rex Sveno occurrens, juxta Helghanes navale cum eo commisit bellum, in quo Magnus triumphavit, obtinuitque Jutiam, Fioniam, et Slaviam. Quem dum victor in Scaniam persequi moliretur, in Sialandia, casu inopinato, equi sternacis præcipitio, arbori illisus interiit. Ac postmodum Sveno restitutus regno, inquiete illius possedit gubernacula. Hunc regum patrem turba nominavit agrestis, eo quod numerosa filiorum prole uberrimus extiterit. Inter quos successive quinque regio fulserunt diademate ... Mortuo itaque Svenone rege, filius ejus Haraldus, quem ob benignitatis mollitiem, Cotem cognominabant, successit in regno. Hic primus leges Danis in regiae electionis loco, jam dicto, (ɔ: Isore) præscripsit atque rogavit. Haraldo defuncto, frater ejus Kanutus in regno successit, quem Othoniensis ecclesia coronatum gloriatur habere martyrem: non, ut quidam arbitrantur propter nimiam crudelitatis sævitiam, vel jugum intolerabile, quod plebi crudelis irrogaverat ... Quo defuncto, frater ipsius Olavus in regni Danici suceessionem surrogatur. Cujus temporibus fames extitit validissima, adeo etiam, ut vulgaris eum assertio famelicum nuncuparet. |
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
