GER TRTJD. Er was iets vreemds over Gertrud gekomen, iets waar ze geen macht over had en waar zij niets aan doen kon ; iets wat erger werd en haar eindelijk volkomen beheerschte. 't Was begonnen op 'tzelfde oogenblik, dat ze hoorde, dat Ingmar haar ontrouw geworden was, en 't bestond in een groote vrees hem plotseling op den weg, in de kerk of ergens anders te ontmoeten. Waarom dat zoo vreeselijk wezen zou, wist ze niet ; maar ze voelde, dat het iets was, wat ze niet zou kunnen verdragen. Gertrud zou zich liefst dag en nacht hebben opge- sloten, om zeker te zijn hem niet te zien, maar zoo iets was onmogelijk voor een arm meisje zooals zij was. Ze moest naar buiten en in den tuin werken, ze was genoodzaakt meer dan eens per dag den langen weg naar de wei te gaan om de koeien te melken, en ze werd vaak naar den winkel gezonden, om suiker en meel en allerlei andere dingen voor het huishouden te koopen.