Bi den Uitgever dezes verscheen mede de tweede druk van De Koninginnen van Kungahalla NAAR HET ZWEEDSCH VAN SELMA LAGERLOF DOOR MARGARETHA MEIJBOOM. PRIJS ing. f1.75 ; geb. f 2.25. De Noorsche Pers over „De Koninginnen van Kungahlla", 't Noorsche blad Morgenbladet : Het is moeilijk in een korte aankondiging maar bij benadering den indruk te geven, hoeveel en hoe veel ver- schillends er in dit boek te vinden is. Ieder, die ontvankelijk voor poëzie is, zal hier geboeid worden door een menigte details, rijk aan poëzie, die telkens weer gelezen kunnen worden en even frisch blijven. En men zal hier, zoowel als in wat de schrijfster vroeger gaf, getroffen worden door de kracht en rijkdom van haar zeldzame fantasie en haar groote gave van verschillende gevoelens en stemmingen weer te geven. 't Zweedsche blad Dagens Nyheter : In dit boek toont SELMA LAGERLOF weer haar eigenaardig en bewonderenswaardig talent. Zij heeft immers meer dan misschien eenig tegenwoordig Zweedsch dichter de gave van vertellen. Het is alsof alles, wat door haar hersens gaat, op hetzelfde oogenblik een gebeurtenis wordt. En tegelijkertijd heeft zij een levendig gevoel en een liefdevollen eerbied voor de eenvoudige natuurlijke gevoelens (in werkelijkheid niet velen in aantal, in hoe verschillende vormen ze ook mogen optreden), die ten slotte de groote drijfkrachten in het leven der menschen zijn. En dit maakt dat, wat zij vertelt, zoo vol beteekenis wordt. Wanneer ik hiervan een bizonder voorbeeld geven moest zou ik het aangrijpende verhaal : „Het Grafschrift" noemen. Het geeft in eenige bladzijden een heel menschenleven. 't Deensche blad Jyllandsposten : 't Zijn schrijvers als zij (SELMA LAGERLOF), die de ontstemming tegen de nieuwe literatuur zullen doen verdwijnen, en als eenmaal th waarde van die literatuur gewogen zal worden, zullen 't haar boeken zijn die de weegschaal naar de goede zij doen overslaan. En zij zal hen tot inkeer brengen die honend van „dames-romans" spreken. Want haar stijl en gedachtengang is zoo vast als die van een man maar wezen kan en er is in haar boeken niets „dames- achtigs", of 't moest dit zijn dat de liefde daarin zich vertoont als iets hoogs en edels, maar daarom niet minder waar is. Met dit boek schijnt ze haar plaats in te nemen tusschen de eerste schrijvers der Noorsche letterkunde.