I2 De heete wind en de groenbleeke nacht maakten, dat het wonderlijke haar heel natuurlijk voorkwam. „De herders spoedden zich haastig van den heuvel naar beneden," ging de eerste stem voort, „om aan de geheele streek te verkondigen, dat zij den grondsteen van de wereld gevonden hadden. En spoedig zag ik groote scharen menschen den berg van Moria optrekken, om op mij, de zwevende rots, den Heer een offer te brengen en hem voor Zijn heerlijke schepping te danken." Toen dit gezegd was, verhief de stem zich tot iets, dat een zang leek. En in de hooge, scherpe toonen, waarin de derwischen den koran plegen op te zeggen, riep zij uit : „Toen bracht men mij voor 't eerst aanbidding en offers. 't Gerucht van mijn bestaan verbreidde zich ver in 't rond. Bijna elken dag zag men lange, slingerende karavanen neerkomen van wit-grauwe bergen en den weg naar Moria zoeken. Voorwaar, ik kan fier mijn schedel verheffen. Door mij ligt de steile bergtop niet eenzaam en verlaten meer. Om mijnentwil stroomden zooveel menschen naar Moria, dat de koopman er voordeel in zag er met zijn waren heen te trekken, en markt te houden. Om mijnentwil kreeg de bergtop vaste bewoners, die leefden door 't verschaffen van brandhout, water, wierook en vuur, duiven en lammeren aan de offeraars." De andere stem zweeg voortdurend, maar Mrs Gordon