BLOEMEN UIT PALESTINA. 't Is in 't eind van Februari. De winterregens zijn gevallen en de lente is gekomen. Toch is die er maar pas. De knoppen van de vijgeboomen zijn nog niet gezwollen, twijgen en bladen zijn nog niet naar buiten ge- komen uit de zwartbruine wijnstokken, en de groote bloemen van de oranjeboomen zijn nog niet open. Maar wie zich wel naar buiten gewaagd hebben in 't vroege seizoen, dat zijn de veldbloemetjes. Waar men heenkijkt vindt men bloemen. Groote, vuurroode anemonen bedekken alle steenachtige hellin- gen ; op alle rotsblokjes bloeien violette cyclamen, over alle velden groeien lage veldanjelieren en bellis, elke vochtige plek is vol crocussen en pulsatilla. En zooals men in andre landen vruchten inzamelt, zoo oogst men in Palestina bloemen. Van alle kloosters, van alle zendingshuizen trekt men uit om bloemen te plukken. Arme joodsche vereenigingsleden, reizende toeristen en Syrische arbeiders ontmoeten elkaar in de wilde rotsdalen met bloemenmanden in de hand. En 's avonds komen al die maaiers terug met anemonen