346 „Ik kom gauw bij hem, dan kan ik 't zelf zien," zei Ingmar norsch. „Hij kwam van morgen bij me," zei Barbro, „en vertelde mij, dat hij van nacht bericht gekregen had, dat hij vandaag zou sterven." '„Is hij niet ziek ?" vroeg Ingmar. „Hij heeft 't heele jaar last van rheumatiek gehad, en aldoor heeft hij er over geklaagd, dat je niet thuis kwam, zoodat hij sterven kon. Hij zei, dat hij niet heengaan kon, voor je uit Jeruzalem terug was." „Maar is hij dan bizonder ziek vandaag?" „Neen, niet meer dan anders, maar hij gelooft zeker, dat hij sterven zal, en is naar bed gegaan in de kleine kamer. Hij heeft gezegd, dat hij alles juist zoo hebben wil als je vader, toen hij stierf; en de dominé en de dokter moesten gehaald worden, omdat ze ook bij Groote Ingmar geweest waren. Hij vroeg ook naar de prachtige deken, die over Groote Ingmar gelegd werd, maar die is niet meer op de hoeve ; die is op de verkooping verkocht." „Ja, op die verkooping is veel verkocht," viel Ingmar haar in de rede. „Een van de meisjes meende, dat Stig Bórjesson die deken gekocht had en ik vond, dat ik probeeren moest hem terug te krijgen, zoodat Sterke Ingmar het kon krijgen, zooals hij hebben wou. En gelukkig kon ik hem terug koopen. Ik heb hem hier," zei ze en wees op een pak, dat ze in de hand droeg.