Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Loftsjúnir.
367
frama«x). Páll Vídalín lýsir i Aldarfarsbók sinni2) fögrum
veðurhjálm, sem sást 25. mai 1701 og allviða er slikra fyrir-
brigða getið i annálum. 1665 sást t. d. nóttina næstu eftir
áttadag regnbogi gegnt tungli i harða frosti og þar eftir
rauður kross yfir og undir tunglinu og kringum það alt3).
1676 sást annan fimtudag i sumri frá dagmálum til hádegis
bjartur hringur um þvert loftið og á honum 4 ljós sem sólir,
um miðdegið hvarf þessi hringur að mestu, þá sáust og
björt hjálmbönd uppaf sólinni og þareftir gengu lengi blið-
viðri4), o. s. frv. Rosabaugar, hjásólir og veðurhjálmar eru
algengastir i frosta- og snjóavetrum, þegar gufuhvolfið er
fult af svifandi isnálum og snjókrystöllum. Björn á Skarðsá
getur þess að hinn harða vetur 1615 hafi sjaldan sézt ein
sól. oftast tvær »eður þrávalt 3 og furðu oft 4, item alltið-
um 5, so lika 6, sénar voru og 7, einnin 8, nokkrir menn
litu og 9. Pessar sólir sáust i hringum i loftinu með ýmis-
legum teiknum og likingum. Pá sást og sem annar regn-
bogi móti sólunni, þótt harða frost væri«5).
t
Eigi allsjaldan hafa menn á Islandi séð óvanalegan roðn
á lofti og mislit ský. Það hefir sýnt sig erlendis, að mjög
smágjör eldfjallaaska, sem dreifð er um gufuhvolfið, kemur
til leiðar einkennilegu ljósbroti og litbreytingum á
himnin-um. Sérstaklega tóku menn eftir þessu viðsvegar um jörðu
eftir hið mikla gos á Krakatau hjá Java 1883 og eins eftir
Skaftáreldana 1783. A Islandi hefir slikur himinroði oft sézt
á fyrri öldum, en hvort orsök hans hefir altaf verið
eld-mistur eða annað, látum vér ósagt. 1644, »Morgun annars
dags jóla sáust ský mörg og stór á lofti i austur og
lands-suður og suður, undrafögur, rauð og blá, græn og gul, eitt
i miðið fagurt sem tungl, þau sáust þartil bjart var af degi.
») Atli og Búalög. Kmhöfn 1834, bls. 153-154.
2) Aldarfarsbúk Páls Vídalíns. Rvík 1904, bls. 5.
3) Annálar Gunnlaugs Porsteinssonar. Lbs. 158, 4°.
4) Fitjaannáll. Hdrs. J S. 238, 4°.
5) Annálar Björns á Skarðsá II, bls. 74.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
