Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - III
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
fx KARO,
Minuta potrząsa głową i milczy długo.
— Nie — odzywa się wreszcie.
— Więc pan by tego zrobić nie mógł?... Bo
w razie zgody... wypłaciłbym panu natychmiast go-
tówką.
— To wszystko jedno... Nie, nie mogę tego
zrobić... Nie mogę panu służyć.
— Właściwie, dlaczego nie?
— Dosyć... nie mówmy o tym więcej... Niech
mnie pan nie prosi i zostawi w spokoju... Przecież
ja także jestem człowiekiem...
— Naturalnie... Pan także jest człowiekiem...
Fa, może, naprawdę, propozycja była zbyt bru-
talną... Z jakiej racji miałby pan komuś wyświad-
czać podobną przysługę?.. Jednak, chciałbym za-
dać panu jeszcze jedno pytanie... Czy pan by się
zgodził... czy pan by mógł za pięć koron obejść
całe miasto z gazetą albo workiem papieru na ple-
cach... np. zacząć od naszego hotelu, potym pójść
na rynek, ztamtąd ulicą nadbrzeżną do przystani?...
Czy pan mógłby to zrobić?.. I za to otrzymałby
pan pięć koronP...
Minuta zmieszany pochyla głowę, powtarzając
machinalnie: pięć koron...
Nie wyrzekł więcej ani słowa.
— Albo za dziesięć koron... jeżeli pan woli...
Więc zrobiłby to pan za dziesięć koronp...
Minuta odrzuca włosy z czoła.
— Nie rozumiem, zkąd wszyscy ludzie, którzy
tu przyjeżdżają, z góry wiedzą, że jestem błaznem
całego miasta — mówi.
— Jak pan widzi... mógłbym pieniądze dać na-
tychmiast—ciągnie Nagel—zależy to tylko od pana.
Minuta rzuca spojrzenie na banknoty, kilka
chwil spogląda na nie, możnaby powiedzieć, że się
na ich widok oblizuje, wreszcie krzyczy:
25
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
