Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - V
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
ZZO
ZEN SR ZO BOCA
przyjdzie którego dnia podziękować panu... nape-
wno przyjdzie... jestem przekonany... Otóż, gdy
dostałem te pół korony, przypomniałem sobie, że
nie mam kwiatów na pogrzeb... poszedłem na ulicę
Nadbrzeżną...
— Pan poszedł na ulicę Nadbrzeżną...
— Tak, do pewnej kobiety, która tam mieszka...
— W jednopiętrowym domu?
— Tak!
— Ma białe włosy? i
— Tak... ma włosy zupełnie białe... Czy pan
ją widział? To córka kapitana okrętu, ale bardzo
biedna... Z początku wcale nie chciała moich pie-
niędzy, lecz położyłem je na krześle, pomimo kil-
kakrotnych protestów i odmowy z jej strony... To
bardzo nieśmiała istota... napewno jej to w życiu
przeszkadza.
— Pan wie, jak się nazywa?
— Marta Gude.
— Marta Gude?
— Tak, Marta Gude.
Nagel wyjął z kieszeni notes i zapisał nazwi-
sko. Potym zapytał.
— Czy była zamężną? Może wdowa?
— Nie. Długo podróżowała z ojcem, dopóki
był kapitanem... po jego śmierci zamieszkała tutaj.
— Ma rodzinę?
— Doprawdy nie wiem. Nie... zdaje się, że nie...
— Z czegoż się utrzymuje?
— Bóg jeden wie, z czego żyje... Nikt tego
nie wie. Zresztą dostaje, prawdopodobnie, jakieś
wsparcie z Dobroczynności.
— Więc pan był u Marty Gude! Niech mi
pan powie, jak jest urządzone jej mieszkanie.
— Góż może być godnego uwagi w starej,
biednej izbie?... Jest tam łóżko, stół i dwa krzesła...
63
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
