- Project Runeberg -  Misterje /
262

(1914) Author: Knut Hamsun Translator: Justyna Paszkiewiczówna
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - XV

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

Przywitał się, usiadł i zaraz przystąpił do
interesu. Masta jednakże i teraz nie ustępowała,
trzymała się swego uparcie, i chciała oddać fotel
darmo. Wpadł we wściekłość i zagroził, że pięćset
koron rzuci jej w twarz, a sam ucieknie z fotelem.
Tak, zasłużyła na to! W życiu swoim nie widział
podobnej głupoty Uderzył pięścią w stół, zapy-
tał, czy przypadkiem nie straciła rozumu.

— Wie pani — rzekł, przyglądając się jej ba-
dawczo — upór ten budzi we mnie podejrzenie.
Niech mi pani powie szczerze: czy fotel nabyła
pani uczciwie? Miewam przecież stosunki z ro-
zmaitemi ludźmi i wiem z doświadczenia, że ostro-
Żność, nawet zbyteczna, nie zawadzi nigdy. Jeżeli
fotel dostał się w pani ręce drogą niepewną, albo
wskutek jakiegoś nieporozumienia, nie chcę brać
go wcale. Zresztą, niech mi pani wybaczy, jeżeli
upór jej źle zrozumiałem.

Zaczął zaklinać, by powiedziała prawdę.

Zmieszana tym podejrzeniem, przestraszona
i obrażona, zaczęła się bronić gorąco: fotel przy-
wiózł z zagranicy jej dziadek, lat temu sto; odtąd
stanowi własność rodziny; może jej wierzyć, nie
ukrywa nic. Tu łzy stanęły jej w oczach.

— Dobrze. W takim razie czas już skończyć
te targi! Wyjął z kieszeni pugilares.

Podeszła o krok, jakgdyby mu raz jeszcze
chciała przeszkodzić. Nie zwracając na nią uwagi
położył na stole dwa czerwone banknoty i zamknął
pugilares.

— Proszę — rzekł.

— W takim razie, niech mi pan da tylko
pięćdziesiąt koron — prosiła. Była tak bezradna
i zakłopotana, że parę razy przesunęła ręką po
jego głowie, aby go skłonić do ustąpienia. Nie
zdając sobie sprawy z tego, co czyni, głaskała go

262

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Fri Jan 12 03:45:30 2024 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/misterje/0272.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free