Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - XII
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
16
XII
Tidi som ferdi mi tek er lang, og vegen
er lang.
Eg tok ut på vogni åt den fyrste ljos
strålen og heldt fram med ferdi mi gjenom
villmarkene i vidheimane, og sette far etter
meg på mang ei stjerna og mang ein planet.
Det er burtlengste vegen som kjem næ
rast fram til deg sjølv, og den uppøvingi
er mest innfløkt som gjer ein tone mest
einfeld.
Ferdamannen lyt banka på kvar ei fra
mand dør fyrr han kjem til si eigi, og ein
lyt fara gjenom alle utheimane fyrr ein når
inste heilagdomen til slutt.
Augo mine vanka langt og vida fyrr eg
let dei att og sa: «Her er du!"
Spursmålet og ropet: fIÅ, kvar?" smel
tar til tusund elvar av tåror og fløder yver
all verdi med flaumen av denne fulle vissa:
«Eg er!"
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
