Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - LXIII
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
79
LXIII
Du hev gjort meg kjend med vener som
eg ikkje kjende fyrr. Du hev gjeve meg
heimstadrett i heimar som ikkje var mine.
Du hev kome nær med det som var langt
av, og gjort ein framand til ein bror.
Eg er tung um hjarta når eg skal fara
frå skjolet mitt som eg er van med. Eg
gløymer at det gamle bur i det nye, og at
du og bur der.
I fødsel og daude, i denne heimen eller
i andre, kvar du leider meg av, er det du,
den einaste lagsmannen i det endelause li
vet mitt, som alltid bind hjarta mitt til det
nye med band av gleda.
Når ein kjenner deg, er det ingen som
er framand lenger og ingi dør er attlæst.
Å, høyr bøni mi: at eg aldri må missa
sæla som kjem av å kjenna den eine att
når han leikar med mange.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
