Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - XCII
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
113
XCII
Eg veit at den dagen kjem då eg mis
ser denne jordi or syne og livet bed stills
leg farvel og dreg det siste fyrehenget for
augo mine.
Men endå vil stjernone vaka um natti
og morgonen risa som fyrr, og timane vil
bylgja som havbåror og lyfta fram både
sæla og sut.
Når eg tenkjer på denne endelykti av
livetidi mi, so brotnar gjerdet for tidene,
og frå leitet til dauden ser eg verdi di med
alle gagnlause ’skattar. Framifrå er det
lågaste sætet der, framifrå er det minste liv.
Ting som eg lengta fåfengt etter og ting
som eg fekk — lat dei fara. Lat meg berre
verkeleg få ha dei ting som eg stødt vanda
og vanvyrde.
Rabindranath Tagore : Gitanjali. 8
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
