21 Hij ging naar zijn kamer en wachtte daar in de eenzaamheid op zijn goeden kameraad, de dood. Zijn kameraad kwam stil, zoo als hij hoopte. Men vertelt van de dieren in 't bosch, dat zij den dood voelen aankomen en zich dan verbergen ; zij willen andren met hun pijn niet bezwaren. Maar wij hebben hem daar buiten gevonden en hem een fraai gedenkteeken opgericht. Zijn por- tret staat er op ; zijn eene oog is grooter dan het andere. Zóó herinner ik me hem : 't eene oog stralende in een visioen, vochtig van geestdrift, en 't andre vol twijfel, gereed voor een spotten- den lach. Bij gedichten van Vinje heeft Grieg eenigen van zijn schoonste melodieën geschreven. Vinjes hymne aan „de Moeder," zijn uitroep toen hij de hooge rotsen weerzag, zijn afscheid aan de lente heeft tonen doen geboren worden, even onsterfelijk als de woorden. Zoo, gedragen door muziek, zullen we ons hem herinneren. Ivar Aasen heet de schatgraver, die de munten van de oude taal, die in de kamers der boeren verspreid lagen, ontdekte en oppoetste tot ze blonken. Daarmeê heeft die stille, die getrouwe zijn leven doorgebracht. Onderwijl heeft hij nu en dan een liedje geneuried, een volkslied, een