56 anoniem en zeer scherp schrijven, waarin mij uit den inhoud en vorm van den eersten brief bewe- zen werd, dat hij van een man moest zijn : ik was zeker geen goed psycholoog. De brief had een post scriptum, dat luidde : „maar ik kan u wel toevertrouwen, dat hij door een vrouw ge- schreven is." De anonieme briefschrijfster was Amalie Alver, later getrouwd met den deenschen schrijver Erik Skram. Eerst op rijper leeftijd begon zij te schrijven. Het eerste werk was stootend door zijn kras naturalisme en het duurde een poosje, voor zij werd, wat fatsoenlijke menschen „leesbaar" noe- men. Nu achterna is dat het sterkste bewijs voor haar oorspronkelijkheid. Voet voor voet heeft zij haar eigen harden weg uitgeboord en uitgebeiteld. Die wilskracht en die volharding heeft zij zeker niet van haar eigen man of een anderen man gekregen ; evenmin haar gaven, of de kunst, die nu de hare is. Hoevele nu van haar werken niet meer dan origineele studiën zijn, doet er niet toe. De hoofdzaak is, dat ze door die werken zoover is gekomen, dat ze een vertelling als „Verraden " schrijven kon, die in diepte van psychologische