Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
2
Malvern’s lávarðar, sem nú er dáinn
og yngsta sonar hans. Þessi yngsti
sonur var kallaður hávélborni herra
George Winter, því að það var
ættar-nafn lávarðarins; hann hafði þegar frá
barnæsku verið töluvert slarkgefinn.
Hann var óvenjulega friður rnaður
sýnum, en heldur veikbygður; hafði
því flest verið eftir honum látið og
mikið dekrað við hann meðan hann
var harn. Af því leiddi það, að harin
varð óstýrilátur og slarksamur, svo
að lieilsu hans var megn hætta búin,
og olli hann foieldrum sínum
mikill-ar áhyggju. Nokkur ár hólt
lávarð-urinn ýmsa heimakennara til þess að
kenna sveininum; síðan var haun
sendur til háskóla og átii hann að
mentast þar svo að hann gæti gengið
i stjórnarþjónustu hjá einhverjum af
sendiherrum Bretlands meðal útlendra
þjóða og orðið með tímanum
sendi-herra. En á háskólanum drabbaði
hann svo mikið, að föður hans þótti
ráðlegast að taka hann þaðan aftur
og senda hann í langferð til útlanda.
Hann stóð til að erfa mikil auðæfl,
og göfugasta ættarnafn, og foreldrar
hans óskuðu þvi eðlilega, að liann
yrði ekki ætt sinni til minkunar,
vonaði faðír hans, að honum mundi
verða bæði fióðleikur og skemtun að
ferð sinni um ókunn iönd og að hann
ínundi leiðast til að sjá að sér við
það að kynnast heiminum betur.
Það var því fenginn tilsjónarmaður
til að vera með honum á ferðinni,
og næstu þrjú árin ferðaðist hann um
flest lönd hins mentað heims á
hnett-inum.
Það var vist i Frakkiandi að hann
kyntist majór nokkrum, er Delaporte
hét og var urn þritugt. Þeir gerðust
brátt hinir mestu vinir, og varð það
úr, að Delaporte slóst í ferð með
hon-um og varð förunautur hans á öllu
ferðalaginu. Að þrem árum liðnum
kom Winter heirn aftur til Englands
og var Delaporte alt af með honum.
Misseri síðar varð Winter fulltiða
(81 árs) og fókk hann þá í árstekjur
um 25,000 Sterlingspund (450,000 kr.).
En við það að hann fékk þessar
árs-tekjur og varð sjálfur fjár sins
ráð-andi. varð honum svo, a,ð hann hafði
nú engíin hemil á sér og lifði alveg
stjórnlausu lifi. Honum varð æ betur
og betur til Delaporte eftir þvi sem
þeir voru lengur saman og fékk hann
svo heimskulegan átrúnað á honum,
að hann sá ekki sólina fyrir honum.
Þeir leigðu sór dýr og skrautleg
her-bergi i einu af allra tígulegustu
hót-elunum i West-End, sem er sá hluti
IjUndúnaborgar, þar sern flostir
auð-menn og höfðingar eíga heima. Wint-
er átti lysti-eimskip og sigldi hann oft.
á því sér til skemtunar; auðvitað var
Delaporte alt af með honum, þvi það
var eins og þeir mættu aldrei skilja;
og gestir þeir sem þeir buðu með
sér voru allir af tviræðasta tægi;
einkum höfðu þeir oft með sér fjölda
af leikstúlkum og voru þær ekki meðal
hinna siðbeztu
Malvern lávarður gerði alt sem
auðið var t.il að draga son sinn út
úr þessum illa solli; en það kom þvi
miður fyrir ekki. Það lenti einatt i
býsna hart milli feðganna út af þessu;
en því meir sem hinn ungi maður
var aðvaraður gegn Delaporte, því
fastara batt hann trygðir. Það var
eins og Delaporte hefði eitthvert
al-mættisvald yfir honum og hvenær
sem nokkui’ maður andaði nokkru
óþægðarorði að Delaporte, svo að
Winter heyrði, þá varð hann óður
og uppvægur 0g sór og sárt við iagði,
að ekkert Vald á jarðríki skyldi megna
að skilja sig frá þessum vini sínum.
Pað var mí i rauninni ekkei’t
undar-legt, að ungur og stefnulaus maður
eins og Winter skyldi iaðast að
hon-um, því að Delaporte var i ytri
fram-komu einhver hinn kurteisasti og
vin-gjarnasti maður, sem óg hefi nokkru
sinni fyrir hitt. Ég heyrði einu sinni
mann komast svo að orði um hann,
að hann væri „fágaðri en fágað spjót,
og hættulegri en spjótsoddur." Hann
var friður maður sýnum, andrikur og
fyndinn. En ekki hafði hann í
árs-tekjur meira en 2—3 hundruð
sterl-ingspund, en þáð var afgjald af
fast-eign, sem hann átti í sameign við
nokkra menn aðra; og óneitanlega var
honum það til litils heiðurs, að hann
skyldi ár eítir ár þiggja og hagnýta
sér gestrisni Winters og bersýnilega
lifa að öllu leyti á hans kostnað. Og
Delaporte var maður mjög
eyðslusam-ur, hann klæddist fínasta og dýrasta
klæðnaði, reykti finustu og dýrustu
vindla, lielt þjón og dýriridis reiðhesta,
var fastur áskrifandi allan veturinn að
sórstakii stúku-í ýmsum leikhúsum,
va.r féiagi í ýmsum dýrum og t.ignum
gildisfélögum og eyddi ógrynní fjár í
leikkonur, danskonurog ýmislegt
létt-lætis-kvennfólk. Það var svo sem
auðvitað, að hans iitlu tekjurhrukku
fyrir minstu af þessu, og ættingjar
Winters höfðu engan efa á því að öll
hans mikla peningaeyðsla hlyti að vera
á kostnað Winters. Loks leitaði
Malvern lávarður aðstoðar minnar i
þeirri von, að ég kynni a.ð geta fundið
einhvern veg til að frelsa son hans
af þeirri bej’sýnilegu háskaleið, sem
hann vai nú staddur á. (Pramii.)
SœjarBtjórnarfundir.
S. Jan. 19 01.
1. ÁætJun veganemdar um
vegabæt-ur þ. á. (2. umr.). Nokkrir af
fulltrúun-um kvörtuðu um að í áætlun
þess-ari væri gengið fram hjá ýmsum
veg-um, sem nauðsynlega þyrftu umbóta
(t,. d. Grirnsstaðaveginuni,
Garðhúsa.-tröðinni, Aðalstræti og
gangstéttar-spottanum milli Veltunnar og
Bank-ans). Form. veganemdarinnar (Sig.
Thor.) bar blakið af henni og benti
á, hversvegna vegan. heíði ekki séð
sér fært að sinna þessum vegum i
þet.ta skifti; hin áætlaða upphæð væri
alt of lit.il og aðrir vegir lægju fyrir,
sem væri enn nauðsynlegra að taka
til viðgjörðar en þessa. Var áætl.
síðan samþ. —
2. Tillaga um að beiðast
aukafjár-veitingar úr landssj. til gufubátsferða
á Faxaflóa þ. á. Bæarfóg. benti á
að styrkurinn til gufubátsins
„Reykja-vik„ hefði á siðustu árum verið
færð-ur niður um 2500 kr., þannig að
út-gjörðarmaður hafði fengið 7500 kr.
i stað 10 þúsunda áður. Nú væri
svo komið, að útgjm. sæi sér ekki
fært að halda útgj. áfram nema með
því skilyrði, að hann fengi styrkinn
aftur hækkaðann, og leitaði hann til
bæjarstj. í þessu efni. Bæjarfóg.
kvaðst hafa átt tal við Landsh. um
þetta, og hefði hann tjáð síg fúsan
til að hlutast til um að þessi
upp-hæð kæmist inn á aukafjárl., ef
um-sókn kærni frá bæjarstj. í þá átt.
Spunnust út úr þessu nokkrar umr.,
en var síðan samþ. •—
3- Beiðni um eftirgjöf á
aukaútsvör-um 1900 frá Brynjólfi Jónssyni,
Mel-gerði, frú Elínu Eyjólfsson. (Briem) og
Vilborgu Jónsdóttur. Samþ. —
4. Beiðni um ókeypis kenslu í
barn-askólanum fyrir 2 börn. Samþ. —
Beiðni um ljósker við Framnesveg,
vísað til vegan. - Erindi fiá nefnd
þeirri, er kosin var til að taka á
móti dönsku stúdentunum, þess efnis,
að bæjarstj. legði fram 71 kr. til að
jafna reikningshallann. Samþ. —
Kvörtun frá Ól. Ól. fyrir hönd
þvotta-stúlkna í Ijaugunum urn að slökt
væri á Ijóskerinu við Laugahúsið kl.
10, svo þar væri myrkur alla
nót.t-ina; falið vegan. til aðgjörðar. — Eitt,
mál tekið fyriv fyrir lokuðmn dyrum.
17. .Tanúnr 1901.
1. Beiðni frá búendum við
Bakka-stíg um að gera stíginn vegfæran.
Veganefnd var falið að rannsaka
mál-ið og gera tillögur um það.
2. Beiðni frá Ásgeir Sigurðssyni
kaupm. um viðbót, við lóð hans i
Skugg’ahverfi (barónslóðiria). Ákveðið,
að bæjarstjórnin at.hugi lóðina á
st.aðn-um.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
