Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
II. árgangnr.
Næsta blað á FSstudaginn kemnr
3. tölubláð.
REYKJAVÍK.
ATJQr,"ýsi3sroA.- ocs- teettabiað.
Útgefancli 0([ Miyrgffarmaður :
þorvarður Þorvarðason.
Mánudaginn 11. Febr, 1901.
Afgreiðsla bl. er hjá útg’., Þingholtsstr. 4.
Verð! I Rvík og nágrennl 50 a., ef bl. er sent m. pósti þá I kr.
ALT FÆST í THQMSENS BÚÐ.
selur
(Bfna ocj aléavdlar
KRISTJÁN ÞORGÍMSSON
cFaRRaliíir
2 sru beztir lijá
« C. ZirnSEN. |
^»»»»»»»»»»»»»»»»»»tt»r
Djarft feflf.
EllBk lögreglusaga eftir Dick Donovan.
(Frh.) „Auðvitað án þess að hann
viti i hverjum erindum ég ferðast?"
spurði ég.
„ Auðvitað. Drengurinn þolir engin
afskifti annara af sínum högum. Ilann
segist hafa leyfl til að lifa eins og
hann vill, og þykist sjálfur
fullhygg-inn til að ráða þvi, hverja hann
legg-ur lag sitt við. Svona hugsa öll ung
flón, sem ekki hafa hlaupið af sér
hornin og þau mega einatt reyna það
að uppskera það í sorg sem sáð er í
synd."
Ég varð að játa, að það var mikið
til í því, sem lávarðurinn sagði. En,
einsogég sagði honum, það var
ekk-ert smáræði fyrir mig að takast á
hendur að elta son hans alJan
hnött-inn í kring; kvaðst ég verða að hugsa
mig: um áður en ég héti þessu. Fyrst
um sinn lofaði ég honum samt að
gera það sem ég gæti til að veiða
einhvers visari um fyrra líf
majórs-ins. Af þvi tilefni fei’ðaðist ég fám
dögum síðar til Parisar.og varð þoss
brátt áskynja, að þótt Delaporte hefði
ekki unnið nein afreksverk í
herþjón-ustunni, þá hafði hann þó fylsta rétt
til að kalla sig majór eins og hann
gerði. Ekki lá heldur neinn veruleg
ur blettur á orðstýr hans, nema hvað
það var alment álit, að hann eyddi
míklu meira fé og bærist meira á, en
staða hans og efni leyfðu. Þá heyrði
ég og kvis um það, að hann mundi
hafa átt töluvert vingott við ýmsar
konur giftar og ógiftar; en af því slíkt
FOR GEMYTLIGE MENNESKER,
Humoristiske Gemyt, Flxeer og Trylle-Artikier til Moro
i Selskaber. Mcdel-Photographier fra 35 0re,
Pikante Boger. Skriv efter Prislistel og
ind-læg 16 ere I islandske Frimærker.
J. A. Larsen.
Liiie Kongensgade 39, Kebenhavn.
er altítt í Frakklandi, er þar ekki hart
á því tekið, og var það naumast
tal-inn blettur á honum þar.
Mér þótti nú ráðlegt að láta ekki
hér staðar numið með eftirgrenslanir
mínar, þvi að tilgangur minn var að
ganga úr skugga um það, hvort
ma-jórinn væri glæframaður og ódrengur
eða ekki; því að reyndist hann vera
það, þá gat varla verið torvelt að fá
George Winter til að slíta félagsskap
við hann.
Delaporte var fæddur í sveitaþorpi
einu skamt frá Lyon. Faðir hans hafði
verií kaupmaður í Lyon og grætt þar
töluvert fé. Hann hafði svo gengið
að eiga enska konu og keypti sér
gamalt höfðingjasetnr og þar fæddust
börn hans. Delaporte majór átt fimm
systkin, og var hann allungur sendur
til Parísar og settur til náms. Siðan
komst hann á herskólann i St. Cyr.
Orð lék á þvi, að hann væri mesti
eyðslubelgur á námsárum sinum og
að fyrir það hefði faðir hans komist
í töluverða fjárþröng. Þegar hann
varð tvitugur, kom liann heim, til að
dvelja þar í sumarfríinu. Og nú get
ég ekki betur gert en að hafa upp
sögu þá, sem sóknarpresturinö í
þorp-inu sagði mér, en hann hafði þekt
Delaporte frá því hann var barn.
„Ekkivil ég koma fram með neina
ásökun gegn honum", tók presturinn
til máls; „ég skal að eins segja yður
það, sem ég veit með fullum sanni,
og hvorki draga af né auka við. í
mörg ár hafði búið hér í þorpinu
gam-all maður af eldgamalli og mikils
virtri aðaisætt; hatin var greifi og hét
de Fleury; hann hafði mist mestaltar
eignir sínar i stjórnbyltingunni siðustu.
Hann var ekkjumaður og hafði hjá
sér einkadóttur sína, Elísu, sem var
ein hin inndælasta og fegursta stúlka,
sem drottins sól heflr nokkru sinni á
skinið. Þótt greifinn væri fátækur,
var hann st0ltur og drambsamur og
einka-vonardraumur lifs hans var það,
að dóttir hans mætti giftast
auðug-um manni og rétta þannig við
efna-hag ættarinnar; og svo var hún
fög-ur stúlka og hjartagóð, að hún hefði
sannarlega verið fullkosta hinum
tign-asta aðalsmanni í landinu. Um nokkra
hríð hafði verið gott á milli hennar
og Delaporte, þótt leynt færi; en
greifinn komst að þvi og varð óður.
og uppvægur. Hann gat ekki liðið
þá Delaportana, og kallaði þá ótigna
uppskafninga; einkanlega var honum
illa við Delaporte hinn unga, og
hót-aði hann honum öllu illu, ef hann
dirfðist að koma nærri Elísu eða eiga
tal við hana. Fyrir friðarins sakir
gerði ég það sem ég gat, til að koma
sáttum á milli þessara tveggja ætta,
en það var ekki fyrir það, að ég áliti
Delaporte unga boðlegt mannsefni
handa Elisu. Því fór fjærri; ég var
sannfærður um, að hann væri alt of
kviklyndur og staðfestulaus, til þess
að hann gæti orðið góður
eiginmað-ur; og eins var ég þess fullviss, að
inærin var alt of göfug sál og
sak-laus til þess að hún gæti sælu
sam-lífl lifað með ’ svo gjálífum
óreglu-manni."
„Má ég spyrja, herra prestur, við
hvað eigið þér, er þér kallið hann
gjálifan öreglumann?"
„Ég á við það, að hann var alt of
mikið geflnn fyrir glaum og gleðiskap
og holdlegar nautnir — í stuttu máli,
alt of mikið heimsins barn. Hine
vegar var Elísa vandaðasta stúlka i
dagfari og guðhrædd. Hennar yndi
var að gera gott, og hún var í fám
orðum sagt, nærri því engill í
manns-mynd."
„Um þetta leyti vissuð þér þá ekki
neitt sérstaklega saknæmt um
Dela-porte?"
„Nei, herra, ekkigetég sagt það",
svaraði presturinn og var þá sem
hann drægi við sig orðin, svo að mér
varð að orði:
„Þér búið yfir einhverju, herra
prestur, sem þér dyljið mig."
„Nei, herra, ekki er það. Ég segi
yður alt eins og er. Um þetta leyti
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
