Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
2
TIS raieji’i>s.
LandshökaMlfnið cr livem virkun dag, kl. 12—:’.
og oiími eiundu lengnr (lil kl. 3) á Mánud.,
Mið-vikud. og Ijaufíard., iil i(l!;ina.
í,aijí::-’-ki];,laf,afnií’i opið ;’j Pr-d.. J-’imtuii. og Ld. k!.!2—I.
KáttlÖtiigrii.:j*:ifnið <r "iiifí á, fuunud. ki. 2—3. aíðd.
l’oriígripas»fnið ei’ opið á Mvd, og Ld. kl. 11—1.
i i,iidKÍ,ankinn e: ,,j,i’,ti hvern virkan dag kl. 11—2.
.Bankastj6raiii við frá 12—1.
Söfm.n;.! sj/’ðiu’inii opinn 1. M&d. ínián., W. 5 —6 8Íðd.
Iiaudshöfðinþjaskrifstöfan opin livern virkan dag fri
9- -lo’/t, og 4—7.
Aminiaiinspkrií: t<,f„u er opiu á hverjum virkum degi
kl. 10 -2 og 4 —7.
BæifU’fOgetaskriíVtoí’an er opin rnml. daga 9—2 og 4—7.
P6s!í ínfan opin hvcii, riimhelgnTi dag kl. 9—2 og 4—7.
Áðgaugur að Börc-ki’.Ksrm’.im frá :j j dagl.
Bœjn-póstkassai’nir tanudir dagl. kl. 7árd. og 4 síðd.
Afgreiðala hins sanif in.iðj gaftjskipafélttgö opiu rúmh.
daga frá H —12 áru. og 1—8 síðd.
Bœjarrítjörnarfundir 1. og 3. Fiinlud. hvers máli.
Fátftikriinefndaifund’r 2. og 4. Fimtud. í mánuði.
Héraðslæknirinu er að hifta lieima 2—3 dagl.
Aiif.:nlæknirinn or heima kl. 12—2, ökeypis
augnlœku-inj4 á’spitalanum 1. og 3. iH-d. hvers inán,, kl. 11—1.
Tannlírknirinn er heinia kl. 11-2. Okeypis
tflnn-Ui! ning beiiri", hjá la kn, 1. og8. Mád. hvers mán. 11—1.
A |f,’itokið opiö da^lega frá 8 árd. til 9 ríðd.
Okeypig lækning á si,ítalanum I»rd. ogFöd., kl. 11—1.
til að yfivgefa föður sinn á gamals
aldri, heldur en þá eina, að hún hafi
látið leiðast af blindri ást af þeim
manni, sem faðir honnar hafði óbeit
á. En það segi ég yður á ný, að
sönnun hefi óg enga. Þetta er alt
saman ágizkun. I mörg ár hefi ég
ekkert frétt til Delaporte’s. Hann
keniur aldrei hingað-til átthaga sinna.
• Ættleifð hans hér er lítil og
veðbönd-um hlaðin. Eftir þvi sem þér segið
mér af lífsháttum hans nú, virðist
mér auðsætt, að hann hljóti að hafa
einhverjar aðrar tekjur, en þetta litla,
sem hann fær af föðurleifð sinni."
„fað er nú svo som auðvitað,"
svaraði ég; „enginn maður getur
lif-að eins og Delaporte majór gerir á
300 punda árstekjum, og mér or sagt,
að föðurleifð hans gefi ekki meira af
sér."
Nei, það lætur vist nærri,"
Þegar ég ætlaði að kveðja
öldung-inn, tók hann i hönd inér og mælti
með mikilli alvöru:
„Þér segist, herr.a minn, vera
lög-regiuspæjari og’ vora að grafast eftir,
hvoi’t Delaporte majór sé heiðvirður
maður. Ég liefi sagt yður aJt, sem
ég veit um þennan mann og jafnvel
hvað ég hugsa, enda þótt ég viti, að
maður getur oft gert náunga sírnim
rangt til með því, som maður
hugs-ar um hann. En fyrir sannleikans
og réttiætisins sakir, ga-jti mig fýst
að leys-’a þá ráðgátu, livað orðið hefir
af greifadótturinni. En nú er svo
langt um Iiðið, að það er eins
lík-legt, að aldrei fáist nein áreiðanleg
vissa um þotta. En alt um það finst
mér þó að mig langi til, og mig
lang-ar sannarlega til þess, að fá einhverja
nánari vitneskju urn þetta."
Ég fann, að mér fór nú einnig að
verða hugleikið að fá einhverja
vit-neskju um, hver oi’ðið hofðu afdrif
Elísu. Iin .rétt um þessar mundir
fékk ég símskeyti frá Malvern láverði
og bað hartn mig þar að koma sem
bráðast ég gæti til Lundúna aftur,
þvi að þar þyrfti á mér að halda.
Ég brá við þogar og fór til Englands
og hitti lávarðinn mjög hnugginn, þvi
að hann hafði þá ný-frétt, að sonur
hans var lagður á stað i langferð og
ætlaði fyrst, til Bombay á Indlandi.
Malveru lávarður þóttist þess fullviss,
að sonur hans með alla léttúðina hefði
látið ginna sig til þessa og að honum
væri vis háski eða glötun búin; harui
bað mig nti um að leggja þegar af
stað a eftir þeim félöguin og reyna
að hafa gát á syni sínum. Hér var
ekki langur tím’i til umhugsunar eða
heimanbúnaðar, en mér fanst að ég
hafa sint máli lávarðarins of mikið
til þess að hætta nú í miðju kafi,
Ég bjó mig þvi af stað í snatri og lagði
af stað til fírindisí á ítaliu, því að
það-an ætluðu þeir félagar að sigla; en áður
en ég fór af stað símritaði ég til
Brindisí til að tryggja mér far með
eimskipinu. Ég breytti líka búningi
mínum og útliti og gerði mig svo
torkennilegan, að enginn mév
’kunn-ugur hefði getað þekt mig aftur.
Ég’ lézt vera á verzlunarferð og vera
fulltrúi ensks verzlunarhúss, er rækí
verzlun á Indlandi. Ég náði til
Brin-dísí rétt svo, að ég komst um borð
áður en skipið létti akkerum. Frh.
^Pxxjorsíjóriiorfu ndur.
17. Febr. 1901.
1. Skýrsla lög’ð fram frá
Seltjarnar-neshreppi um þurfamenn þar með
t,il-liti til hluta þess af ómagabyrðinni,
er á bænum hvílir samkv. lögum 28/2
1894. Vísað til fjárhagsnefndar til
athugunar og ávisunar úr bæjarsjóði.
2. Erindi frá jarðræktafélaginu um
land til ræktunar undir matjurtagarð,
er hafður yrði til stuðnings fátækum
mönnum i bænum, er verjast sveit.
Jarðræktafélagið býðst til að leggja
til garðsins 600 kr., en setur það
skil-yrði, að bæjarstjórnin vilji lofa að
styðja garðinn rneð því að lofa að
leggja til hans vinnu þeirra manna,
sem eru þurfandi sveitarstyrks, eítir
þvi sem fært þykir. Bæjarstjórnin
lofaði að leggja land til garðsins
af-gjaldslaust, þegar farið verður frain á
það, ef t,il ke’mur, og undirgengst
einnig skilyrðið um vinnu
styrkþurf-andi manna.
3. Samþykt að nema ur
eftirstöðv-um ófáanieg gjöid til bæjarsjóðs eftir
skrá gjaldkerans.
4. Forrnaðiir stakk upp á því, að
kosinn væri varaformaður i vegan. í
fjærveru formanns vegan., Sig. Thor.
B.-stj. áleit ekki nauðsyn á að kjósa
varaformann að sinni, með þvi búist
var vtð, að fjærvera hans yrði eigi
lengri en rúmur minuður.
5. Erindi frá Rannveigu
Torfadótt-uráBakka um, að lóð hennar og hús
verði varið fyrir sjávargangi. Henni
lofað 50 kr. styrk fyrir að láta hlaða
varnargarð fyrir lóð hennar.
Þórður Erlendsson á Tóftum
bið-ur um veg að húsi sínu. Visað til vn.
7. Sveinn Eiriksson snikkari biður
um veg að húsi sínu. Visað til vn.
8. Beiðui frá Guðm. Guðmundssyni
i Brekkuholti um lækkun á
aukaút-svari. Frestað.
9. Eftii’gefið aukaútsvar Magn. G.
Bjarnasonar á Melnum fyrir yfirst. ár.
10. Biúnabótavirðingar samþ.:
Hús Ólafs Gunnlaugssonar járnsmiðs
á kr. 1755.00; viðbót vestur úr húsi
H. Andersens skraddara kr. 4690.00;
Hús Sveins Eiríkssonar snikkara á
Br.b.st. kr. 5282.00,- S. Th. e. áf.
Skuggasveinn í Hafnaríirðí. Frá
höfundarins hálfu erSkuggasveinn ekki
eins vel úr garði gerður eins og bæði
höf. og aðrir mundu óska. Þetta
hef-ir hann og sjálfur viðurkent,, tneð þvi
hvað eftir annað að breyta leiknum.
— En þó er enginn efi á því, að
margt mættí gera af hálfu
sjónleikja-listarinnar til að gera Skuggasvein
all-ásjálegan, því höf. hefir fengið henni
þar mikið verkefni i hendur. En þetta
ferir leikfél. i Hafnarf. ekki — það
er öðru nær. — Ég ætla ekki að fara
að eyða orðum að þvi, hverjir leiki
þav lakast, enda vævi það ekki alls
kostar vandalaust verk. Hitt er vist,
að Grasa-Gudda er bezt leikin.
Vanþrif-in, gigtveik, Ijót, vitlaus og
viðbjóðs-leg sveitakerling er það sem leikfél. i
Hafnarf.hepnast bezt að sýna.
Skugga-sveinn sjálfur sýnir og með köflum,
að ofurlítið hefir verið leitast við að
skilja hlutverkið. — Leiktjoldin eru
ómynd, sem meðferð leiksins ertt
fylli-lega samboðin. Var óþarfi fyiir
leík-fél. þetta að vera að hafa nokkuð
fyrir pess kona hlutum, og alveg eins
sómasamlegt að leika loikinn á
tjald-lausu leiksviði. — En þetta fei’
leik-fél. þessu ekki ver úr hendi en alþýða
hefir oftast átt að venjast hingað til —
og svona skvípaleikir dansa eftir pípu
skrílsins — og gefa af sér peninga.
g. m.
Iiandshornanna q miili.
líotnvcrpingur strandafti hinn
13. Febr. fram undan
Bagnheiðarstöð-um í Flóa. Drukknaði skipshöfnin
öll (10 af henni) nema eirm, er komst
i land á sundi. Hafði hann hvað eft-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
