Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
3
byggingarmeistari og dr. Grossmann.
allir þrír Oddfellow-félfl gar.
„Ceres" fór á Miflvikud. vestur um
land til útlanda. Meb skipinu fóru
meðalannara: Konsúl Jak. Havsteen,
fiú hans og sonur, skólapiltar margir,
meðal annara: Halld. Jónasson,
Guð-m. Bárðarson og Þorgrimur
Krisfjáns-son; líkafór húsfreyja Jakobina
Torfa-dóttir (til Ísaíj.j, Margrót Pálsdóttir o.fl.
f jóöhátíðiua (2. Ágúst) biður nú
formaður Stúdentafélagsins (Bjarni
Jónsson) öll félög bæjarins að fara að
hugsa um sem fyrst, á sama hátt og
áður (kjósa menn í hátíðarnefnd).
Djarfi feflí.
Ensk lögreglueaga eftir Dick Donovau.
Frani h.
Það varð kyrð á í tjaldbúðunum
um sinn, en stundu seinna skall á
ólátastorraur, eins og við höfðum
bú-ist við. Hvassviðrið var voðalegt og
nokkur tjöld slitnuðu upp og féllu;
hestarnir gerðust óróir, hneggjuðu og
stundu og svo tók að hella niður
rign-ingu eins og helt væri úr fötu. Flest
tjöldin fóru meira eða minna úr lagi,
nema stóra tjaldið þeirra Winters;
það var svo vel fest að enginn
hvirf-ilbilur hefði getað slitið það upp ; það
var úr vatnsheldum dúk og ræsi grafin
umhverfis, svo að vatninu veitti frá.
Þó skalf það og titraði fyrir
storm-inum og hengilampinn i miðju
tjald-inu dinglaði fram og aftuj. Gegrium
tjalddúkinn mátti við ljósbirtuna sjá
skugga af manni, sem gekk um inni
í tjaldinu. Með annari hendinni þroif
hann flösku, sem stóð þar á borði,
og með hinni hendinni helti hann
vökva úr litlu lyfjaglasi i flöskuna og
setti hana svo aftur á borðið.
Þetta sá ég í gegnum tjalddúkinn
og skildi hvað um var að vera. Við
höfuðlagið á rúsai Winters stóð litið
borð og á því stóðu lyfin, sem hann átti
að taka inn ásamt fleiii smámunum.
Winter svaf, en Delaporte læddist
hægt og lævíslega að borðinu í þeiri’i
trú að ekkert mannlegt auga sæi til
sín, og helti eitri í lyfið, sem hann
átti að taka inn. Hann hafði um
langa tið verið að gefa honum
smá-skamta af eitrinu, en þessa nótt
ætl-aði hann að gefa honum svo stóra
inntöku að hrifl til fulls.
Þessu, sem nú hefi ég frá sagt,
vor-um við Budd báðir sjónarvottar að,
og það gekk svo fram af Budd, að
hann var alveg frá sér numinn af
viðbjóði. Ég stóð grafkyr enn um
sinn, þar til er ég sá, að Delaporte
var háttaður; þá skreið ég á fjórum
fótum inn í tjaldið, en Budd húkti
við inngnnginn til að vera til taks, ef
pg þyrfti á bjálp hans að halda. Frh.
–-sT’-V’–
Hengiisvísur.
Lægs Ntpoleon var herkæn hetja.
Eg var á ferð í fögru veðri
en fótgangandi’ um sumarnótt
á nýjum skóm úr skozku leðri,
er skakkir reyndar gengust fljótt,
þvi hraun og klungur hreppir sá,
er Hengilsbrún vill efstu ná
og heiminn sjá
þeim himnastóli frá.
Ég þangað korn um miðjan morgun,
en mörgu strax fyr’ augað brá,
sem hvergi’ í Vík fyr’ háa borgun
úr hæstu turnum líta má,
því suðurnesin sá ég öil
og Safarmýri’ og Eyjafjöll
Og Hólavöll
og Herðubreið sera mjöll.
Ég sá þar lika’ yflr klettaklungur
um Kerlingafjöll og Sprengisand,
og Stórasjó og Stafholtstungur,
en Strútinn bar við Norðurland.
Ég Skjaldbreið sá og Skessuból
og Skrúðinn gamla’ og Tindastól
sem háan hól
þar hinzt við norðurpól.
Og þótt ég færi’ um veröld víða
ég veit ég sæi’ ei fegri hring,
og þótt ég ætti’ um loft að liða
á léttum vængjum alt um kring,
mér hyrfi aldrei hengillinn,
því hann er bezti vinur minn
með hrafnsvart skinn
og himnatoppinn sinn.
Á honum uppi’ er holt að búa
og heilnæmt loft, en þó er bezt
að þar fær enginn þreytu’ eða lúa.
og þar kem’r aldrei bráðapest.
Af bakteiíum finst þar fátt,
þær fljúga’ ekki svo skolli hátt,
en missa mátt
af mæði’ og falla brátt.
Þar fullar eru af öli tjarnir
syo alt af má fá nýjan bjór;
þar verpa’ og fuglar, einkum arnir,
en arður þeirra’ er sjaldan stór,
og hænsnabú má hafa þar
í helgum friði alstaðar
því sjóarar
ei sjá þar „pútturnar"
Þar hveralindir heitar renna,
er hita loft og fjallaból,
þær kveikja hvorki kaf né brenna
sem keldurnar hjá Arnarhól,
er fylla alt með funa’ og reyk
og fuðra upp við barnaleik
svo kemst á kreik
hver kerling höit. og veik.
Eg trúi’ ei því, sem kennir kverið
um katlinn gamla’ hann Nimroð minn
og held því franr, hann hafl verið
á Henglinum með turninn sinn,
en mæðst af striti þá og þyrst,
og þambað öl af hjartans lyst
en minnið mist
svo málið trufláðist.
Á vorin ióan litla syngur
i lofti dýrðar óðinn sinn;
ég tel það upp á tíu fingur,
hún tóni lof um Hengilinn. —
Ef Frelsisherinn findi’ upp á
að fara þangað mætti sjá
hann um sig slá
með „Amen!" „Hallelújá!"
Plausor.
ílœjarsijórnarfundur.
4. Júlí.
1. Formaður las upp bróf frá
skóla-nefndinni þess efnis, að komið yrði á
Skemtiferð G.-Tempiara.
Þeir sem ætla að vera með til
Kolla-fjarðar verða að hafa keypt biiæti fyrir
kl. 4 (síðd.) á Laugardag, því þá
verð-ur að gera út um, hvort farið
verð-ur eða ekki, ef veður leyfir.
<3Iýit!
Alveg óheyrt hér á landi áður;
fyrir 26 krónur eru til sölu hjá
nndir-skrifuðum Silfur-Ankerúr i 15
stein-um með gyltum röndum og með
krónómeter-ballance. Úrin ern mjög
góð og með ábyrgð.
C. Þorfialsson
ú r s m i ð u r.
c^amlpappa
þann, sem ég hefi áður selt á 6 kr.
50 aura, sel ég hér eftir fyrst um
sinn á 6 kr. rúlluna, en að ejns
gegn peningum út í hönd,
SIGFÚS EYMUNDSSON.
Komið sem fyrst með
Ullar-sendingar, sem eiga að fara til
„SILKEBORG KLÆDEFABRIK"
í Júlímánuði,
^Jaléimar Qttcsdn^
hanzkar
yflr 2 0 s o r t i r eru nýkomnir
í verzlun _
c3óns Póréarsonar.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
