Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
81
„Og hvað á nú það að þýða?" tók
nú Winter fram í; haim var
giað-vaknaður og sestur uj p í rúminu.
„Það þýðir það, herra Winter",
svaraði ég, „að þessi þokkalegi vinur
yðar heflr lengi verið að smá-byrla.
yður eitur, og nú i nótt ætlaði hann
að gefa yður þá inntöku, sem skyldi
hrifa yður til fulls. Ég held hér í
hendinni á lyfjaflöskunni yðar, sem
ég horfði á hann hella eitrinu i úr
litlu glasi. Nú farið þér að skilja,
hvernig á því stendur, að hann fékk
yður til að skrifa ei-fðaskrá yðar og
skilja hana eftir í Bombay."
„Guð minn góðurl Delaporte!" sagði
Winter. „Þetta. er hræðileg
sakar-gift. Er þetta satt á þig?"
„í’essi fantur og lygari veit
’ful!-vel, að hann fer með uppspuna",
sagði Delaporte hásurn og hvæsandi
rómi og gerði sig líklegan til að ráða
á mig; en ég otaði að honum spentri
skammbyssunni, svo hann þorði ekki.
„Ég segi það eitt, sem satt er,
herra Winter", svaraði ég, og ég get
sannað sögu mína. Fyrir tilhlutun
föður yðar hefi ég fylgt ykkur
dular-búinn síðan þið fóruð frá Englandi
og sifeit njósnað um alt atferli
Dela-porte’s. Eftir að hann hafði fengið
yður tU að arfleiða sig að aleigu
yð-ar, ætiaði hann að taka yður af hfi,
en í því hefi ég hindrað hann."
„Guð minn góður! Nú skil ég
rnargt betur en áður", sagði Winter,
stökk fram úr rúmi sinu og þreif
byssu sína; „já, Delaporte, ég trúi
þessu; nú loksins lýk ég upp
augun-um ; ég hefi helzt til lengi verið
blind-ur."
Meðan Winter sagði. þetta, kom
læknirinn inn i t.jaldið og varð heldur
en ekki ruglaður, þegar hann heyrði,
hvað um var að vera. Delaporte stóð
grafkyr eins og iikneski með
hend-urnar krossla.gðar á brjósti og hleypti
brúnum. Pegar fyrsta fátið var af
honum varð hann aftur róíegur og
talaði tiú hægt og gætilega.
„Pað er dáfalleg saga, þetta!" sagði
hann og ég er hlessa á, að
skynsam-ru- maður, eins og þú ert Winter,
skulir leggja trúnað á annað eins.
Þessi manngarmur hlýtur að vera
vitlaus —"
„Hann virðist þó ekki vera svo
bandvitlaus-’, tók Winber fram í, „úr
því hann veit alt um erfðaskrána."
Læknirinn stóð þarna hjá þeim
mái-laus og forviða. Winter sneri sér nú
að honum og sagði snúðugt: „Og
þér eruð Iæktiir, sem ráðinn er til að
annast mig og hjúkra mér! Svarið
mér nú eins og þér vitið sannast
fyr-ir samvizku yðar: Gætu sjúkdóms-
einkenni þau, snm cg hefi haft,
staf-;ið af þ\i, að mér hafi verið gefið
eitur?"
„Þau — þau gæ — gætu stafað
af því; það gætu þau", svaraði
lækn-irinn stamandi.
„Heyrirðu það", sagði Winter enn
snúðugra við Delaporte. Hvað
hef-irðu fyrir þig að bera?"
„P’að sem ég þegar hefi sagt. Þetta
eru svívirðileg samtök á móti mér!
Það er hæfulaus lýgi!"
„Og hver ætti svo sem að finna
upp á að stofna slík samtök á móti
þér? Nei, þvi miðnr er þetta alt of
satt. Nú sé ég fyrst, hver maður
þú ert. Þú hefir heizt til lengi
liag-nýtt t.rúgirni mína." Svo sneri hann
sér að mér og spurði:
„Hvað eigum við nú til bragðs að
taka? •
„Þér kostið alla þessa ferð",
svar-aði ég, „og því er hver
maðuríykk-ar föruneyti skyldur til að hlýða
yð-ur. Bjóðið nú förunautum yðar að
taka Delaporte og hafa hann i
varð-haldi, og svo snúum við aftur áleiðis
til Indlands i fyrramálið i dögun."
„Svo skal vera, sem þér segið",
svaraði Winter og var nú tápmeiri
og einbeittari en hann hafði nokkru
sinni áður verið.
Delaporte brosti kuldalega og mælti:
„Ég er þess al-búinn að snúa
aft-ur til Indlands með ykkur og þaðan
iil Engiands. l’ið gefið ekkert
ólög-legt upp á mig sarinað, og ég er ekki
sá maður, að ég þoli það þegjandi, að
svona só á hluta minn gert. En
gangið inór ekki of’nærri; ég gef þér,
Winter, drengskaparorð mitt fyrir þvi,
að ég skal verða ykkur samferða
aft-ur. En ég heiinta, að þjónustufólk
þitt sýni mér þá virðingu, sem
sam-býður stöðu minni."
„Ég skal leyfa þér að ganga
laus-um upp á drengskaparorð þitt",
svar-aði Winter, „en vopn þin tek ég af
þór."
„Gerðu sern þú vilt", svaraði
Dela-porte, með uppgerðar-kuldabrosi, en
þó hálf-sneiptur. „Og nú þegarþetta
er afráðið, þá rektu þessa kumpána
út úr tjaldinu, svo að við getum lagt
okkur út af aftur."
„Og ég fráræð yður sterklega að
vera einn í tjaldi með honum",
svar-aði ég, „þér oigið alt of mikið á hættu
til þess."
Nú leit svo út, setn Winter væri
orðið full-Ijóst i hverri hættu hann
var staddur; hann bauð tveimur af
förunautum sinum að lialda vörð i
tjaldinu um nóttina, og öðrum
tveim-ur að vera á verði fyrir utan dyrnar;
mig bað hnnn nð vera hjá sér í
tjald-inu um nóttina.
Delaporte lét eins og alt. þetta
kæmi honum ekki við; hann flelgði
sér í ferðarekkju sina og vafði um
sig ullarteppunum. Ég lét það samt
ekki blekkja mig, hve stillilega hann
virtist taka þessu öllu. Hann sá blátt
áfram, að öll mótspyrna var til ónýtis..
(Eramh.)
Frá Alþingi.
Stjórnarskrármálið (Valtýsliðafrv.)
vartill.umr. 6. þ. mán. Eftir
nokkr-ar umr. var samþ. að setja nefnd í
málið, og voru þessir kosnir með
hlutfallskosningu: Dr. Valtýr
Guð-mundss., Hannes Hafsteiu, Skúli
Thor-oddsen, Guðl. Guðmundsson, Björn
Björnsson (Borgf.), Ól. Briem, Lárus
H. Bjarnason.
Nú hafa „heimastjórnarmenn"
sam-ið annað frv. til
stjórnarskrárbreyt-ingar, og hom það til 1. umr. 9. þ. in.
Aðal-munurinn á þessu frv. og
Valtýs-liða er sá, að „heimastjórnarmenn"
vilja hafa tvo íslands ráðgjafa.
Ann-an búsettan á íslandi og hinn í
Kaup-mannahöfn. Káðgjafinn á íslandi á
að „vera launaður af landssjóði
ís-lands og að jafnaði bera lög og
önn-ur mikisvarðandi málefni sjálfur fram
fyrir konung." Ráðgj. i Khöfn „skal
i fjarvist eða forföllum ráðgjafans á
íslandi i uniboði hans bera íiiái þau,
er konungur ræður úislitum á, fram
fyrir konunginn, og að öðru leyti
fram-kvæma þær stjórnarathafnir, sem eigi
má fresta, þar til ’úrskurðar
ráðgjaf-ans á ísiandi verður leitað". Að þvi
er snertir kosningarréttinn, eru
ákvæð-in eins og’ í frumv. Valtýsliða, nenia
þetta frumv. heimilar að veita konum
með lögum kosningarrétt til alþingis.
Við 1. umr. urðu allskarpar umræður
um málið, en að þeim ioknum var
þessu fruniv. í e. hlj. vísað til
nefnd-arinnar i frumv. Valtýsliða.
Bankamálið var á dagskrá i neðri
deild 10. þ. m. Var kosin nefnd til
að íhuga það mál og semj i frumv.
Með hlutfallskosningu voru kosnir i
nefndina: Björn Kristjáuss., Tryggvi
Gunnarsson, Guðl. Guðmundss.,
hkð-ur Thoroddsen og Lárus II. Bjarnason.
Bætt hefir vorið við 3 skrifurum i
neðri deild: Halld. Lárusson
hrað-ritari, Kristján Sigurðsson stúd. med.
og cand. mag. Guðm. Finnbogason.
Suóm. Siguróssonar
Saumastofa
14 Bankastræti 14
Nýjasta snið og t.izka, fyrsta kl. vinna.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
