Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
II. árgangui*.
31. tölublað.
REYKJAVÍK.
AtronrBiwaA- O® »I«ITTABLA».
Útgefaudi og flbyrgðarmaður :
þorvarður Þorvarðsson.
Laugardaginn 14. Sept. 1901.
Afgreiðsla bl. or hjá útg., Þingholtsstr. 4.
Verð á „Reykjavík" út um land er 1 kr.
ALT FÆST í THOfVlSENS BÚÐ.
(Bfna ocj elóaveíar
seiur KRISTJÁN PORGRlMSSON.
FÖT fyrir mánaðarafborgun fást
hjá REINH. ANDERSON.
#####♦###*##*#*#*♦#####*#####*#**#**#****************
jim
^^^^VERZLUN ^^
c3óns dCalcjasonar
12 LAUGAVEG 12
heflr alls kouar
ágætisvöru
til heimilisþarfa fyrir gifta og ógifta
(les 27. nr. þessa blaðs).
9 0 0
Santa verzltin tekur ails konar is-
lenzkar afurðir, sem hiergi fást
betur borgaðar.
i
i
I skóverzluninni
10 au. tfirdfsofni
(10 arkir göður8krifpaiii)ír, 10 umslog, þerriblað, penni
fásti MNGHOLTSSTR. 4.
í?orv. ÍPorvarðsson.
lendum og innlendum
SKÓFATNAÖl
4 Jlusíursírœfi % i
eru alt af miklar birgðir af út- )
I
i
Alt afar ódýrt. I
j í?. ^igurðBBor^ § ©unnaraaof^. ^
Blámanna-blóð.
S«S» eftir W. I). HOWELLS.
8. kapítuli.
Prainb.
í þessum svifum var barið ákaft
að dyrum. Olney sat, enn þá með
skóinn í hendinni og kallaði: „Kom
inn!" Dyrunum var lokið upp og
einn írski þjónninn stakk andlitinu inn
í gættina.
„Eruð þér læknir, herra?"
„Já.»
„Jæja, það er gott."
Andlitið leið fram úr gættinni
aft-ur og lntrðin ætlaði að falla i lás;
en þá kallaði Olney fram: „En hvað
er þetta? Er nokkur veikur?"
„Eg veit ekki. En það er kona i
tuttugasta og fyrsta herbergi, sem
sá nafn yðar i gestaskránni í blaðinu;
en hún sagði, að það væri ekki vert
að ónáða yður, ef þér væruð ekki
læknir."
„Kona?" sagði Oiney. Hann skildi
undir eins, að hver sem hún væri,
þá hefði hún séð nafn hans í
ferða-mannaskránni í Sunnudagsbiaðinu;
og datt honum i hug, að það væri
kannske einhver sem þekti sig.
„Er hún veik? Þekkir htin mig?"
„Eg veit ekki, herra," svaraði
mað-urinn, og það Jeit út eina og hann
svaraði eftir beztu vitund; „að minsta
kosti liggur hún ekki rúmföst."
Olney var að hugsa sig um; í aðra
röndina var hann hálfleiður yfir, að
sér skyldi vera gert ónæði með svona
skoplega ómerkilegum boðum; en hins
vegar langaði hann tii að komast
fyrir, hver þess kona væri. Af því
að hann var taugalæknir, datt.
hon-um eðlilega í hug, að þessi óþekta
kona væri líklega ein af þessum
vand-ræðasjúklingum, sem verður að lokka
til að ráða nokkuð við sig; þó ekki
sé meira en það að sækja lækni.
„Jæja, segið þér henni, að ég sé
læknir", sagði hann við þjóninn, „Dr.
Edward Olney." Honum datt i hug
að senda nafnmiða sinn, en svo fanst
honum það vera heimska.
„fað er gott, herra. fakka yður
fyrir."
Þjónninn fór, en Olney lér aftur á
sig skóinn, sein hann var farinn úr.
Hann bjóst við, að maðurinn kæmi
undir eins til baka, og vildi vera
ai-tilbúinn, ef ltann yrði sóttur; en það
^ • KJOTVERZLUNIN
verður nokkuð meiri i ár en vant er
við THOMSENS verzlun. Héðan
sendi ég 3 menn i fjárkaup, og frá
Akranesi 1 mann. Enri fremur er
búist við, að margtr reikningsmenn
leggi inn fje sitt hér að vanda, og
auk þess verður" keypt fé hér i
Reykja-vík af bændum, sem reka hingað á
sinn kostnað.
Starfsmenn verzlunarinnar munu
gera sér sérlegt far um vandvirkni i
ölllu tilliti, kaupa gott fé úr beztu
sveitum, fai-a vel með það á leiðinni
hingað, viðhafa hinn mesta þrifnað
við skurðinn og meðferðina á kjötinu
og selja með mjög litlum ágóða að
vanda.
Eg leyfi mér því virðingarfylst að
mælast til, að bændur og bæjarbúar
noti milligöngu verziunarinnar i haust,
að svo miklu leytí, sem unt er.
H. TH. A. THOMSEN.
liðu vist einar tiu, tólf mínútur áður
en þjónninn kom aftur. En þá kom
hann og færði Olney bréf, og var
kvennmannshönd á utanásktiptinni,
og þegar hann opnaði umslagið lagði
af bréfinu þægilegan ilm, sem honum
fanst hann kannast við. Hvar hafði
hann nú síðast hitt þá ungu stúlku,
sem notaði einmitt þonnan
eirikenni-lega ilm? Þegar hann leit á bréfið,
var sú gáta ráðin; þegar hann sá
nafnið undir bréfinu, stóð honum
und-ir eins skýrt fyrir hugskotssjónum sú,
sem brefið hafði ritað. En bréfið var
svona:
,,Dr. Olney. — Föðursystir min,
Mrs. Meredith, er alls ekki heiibrigð,
og biður mig að rita yður þessar
lin-ur og biðja yðttr að vitja sin. Hún
vonar, að sér skjöplist ekki í því, að
þér séuð sá sami Dr. Olney, sem
hún hitti hjá prófessor Garófaló i fyrra
i Flórenz; sé það ekki, þá vonar hún,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
