Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
2
Landsbókasafnið er opið daglega kl, 12—2, og til 3 á
Mánud., Miðv.d. og Laugard., til útlána,
Landsskjaiasafnið cpið á Kd,, Fimtud., Laug.d. kl. 12—I.
Náttúrugripasafnið er opið á Sunnud., kl. 2—3 siðd.
Forngripasafnið er opið á Miðv.d. og Laugard., kl. II—12.
Landsbanklnn oplnn dagl. kl. II—2, B.-stjórn vlð 12—I.
Söfnunarsjóðurinn opinn I. Mánudag I mánuðl, kl. 5—6.
Landshðfðingjaskrifstofan opin 9—101/21 lU/a—2, 4—7.
Amtmannsskrlfstefan opin dagl. kl. 10—2, 4—7.
Bæjarfógetaskrifstofan opin dagl. kl. 9—2, 4—7.
Póststofanopln 9—2, 4—7. Aðgangurað box-kóssum 9-9.
Bæjarkassar tæmdirhelgaog rúmh.daga 7t/2 árd.,4 siðd.
Afgreiðsla gufuskipafélagsins opln 8—12, 1—8.
Bæjarstjórnarfundir I. og 3. Flmtudag hvers mánaðar.
Fátækranefndarfundlr 2. og 4. Fimtudag hvers mán.
Héraðslæknlrlnn er að hltta hel ,ia dagl’kl. 2—3.
Tannlækn. heima II—2. Frl-tannlækn. I. og3. Mád. I mánuíi.
Frílækning á spltalanum Þrlðjud. og Fóst’d. II—I.
„Rcykjaiíík" kemur út á
Föstu-dögum (síðdegis). AugSýsingum sé
skilað í síðasta lagi á
Fimtudags-kvöldum.
Mcð ]>ví ]>að lieflr koinist imi
iijá sumuiu þcirra, er auglýsa, að
,Reykjavík’. liafi að eins útbreiðslu
liér um sióðii’, þá skal það tekið
fram, að blaðið ,Kcykjavik’ fer
meira ojí’ minna í livern cinasta
hrepp á ðllu laudinu. Útgef.
Skelfing lituríki vesaldarlega út. Eg
held ég megi til að taka duglega
ofan í við dr. Olney, þegar hann
kemur hingað næst. En mér finst
hann hafa svo góðan og göfugan
hugsunarhátt, finst þér það ekki?"
„Jú — jú — að hverju leyti?"
„Til dæmis það sem hann sagði
um blámennina" — Mrs. Meredith
hrökk við — „ég skal segja þér, ég
hefi aldrei litið svona á það mál
fyrri. Ég hugsaði, að við hefðum
gert nóg með því að gefa þeim frelsi.
En nú skil ég, að það er ekki. Við
hrindum þeim frá okkur, bókstaflega
svo langt, sem við getum. Og við
höfum ekki haft, svo mikið saman
við þá að sælda eins og við
húsdýr-in okkar. Þetta kom til tals hjá
Bloomingdale-fólkinu áðan, og ég varð
að tala máii blámannanna. Finst
þér það annars ekki skritið af mér,
sem er þó ættuð úr Suðurríkjunum?"
— Mrs. Meredith leit upp framan í
hana; hún var alveg náföl í frarnan;
varirnar bærðust, en hún gat engu
orði upp komið. — „Þær sögðu, að
blámennirnir væru óæðri tegund
mannkyns heldur en við hvitu
mennirnir; þeir gsetu aldrei haft
sam-bie-ndni við hvíta menn, sem
jafn-ingjar, því að þeir hlytu ávalt að
standa þeirn stórri skör neðar að
vitsmunum tiL Ég sagði þeim frá
stórvaxna, enska
málaflutningsmann-inum, sem ver blámaður; — hann
var frá Sierra Leone, sem borðaði
við sama borð og við í Venedig og
var svo bráðgáfaður og skemtilegur
í samtaii — miklu skemtilegri og
fyndnari heldur en nokkur hinna.
En þær vildu ekki láta undan. Mér
fannst þær vera skelfing
einstreng-ingslegar; eða réttara sagt, móðir
þeirra var það, því að dæturnai’
sátu og sögðu ekki nokkurt orð
nema tómar upphrópanir. Mrs.
Bloomingdale sagði, að dr. Olney
hlyti að vera fjarska
undaileg-ur læknii’, fyrst hann hefði slíkar
skoðanir. Ég vona, að Mr.
Blooming-dale sé ekki eins og móðir hans í
þessu. Heldur þú ekki, systir, að
hann sé. miklu yngri heldur en dr.
Olney?"
„Já — já, ónei, ekki svo mikið.
En af hverju–"
Rhoda fór að skellihlæja: „Jú, því
að ef dr. Olney væri að eins
ofur-litla ögn eldri, eða helzt mikið eldri,
þá gæti ég spurt hann til ráða um,
hvort ég ætti að taka bónorði Mr.
Bloomingdale ellegar ekki?" Alt i einu
var eins og sloknaði hýrubrosið, sem
skein út úr augum hennar, hún
hall-aðist eins og máttvana að stólbakinu
og sat og horfði steinþegjandi framan
í föðursystur sina, eins og hún væri
að reyna að ráða aí svip hennar yfir
hverju hún byggi. „Nú, nú", sagði
hún að lokum.
Mrs. Meredit.h leit undan og sagði:
„En til hvers þarftu annars endilega
að gifta þig?"
„ Skárri er það nú spurningin!"
svaraði hún og nú blikaði aftur gamla
hýruglottið í augum hennar.
„Auð-vitað til þess að hafa einhvern, sem
annast mig, þegar ég verð gömul."
Unga fólkið hefir nú ait af gaman af
að spauga þannig; þó það sjái aðra
gamia, þá er eins og það sé aldrei
fulltrúa á, að það verði sjálft gamalt.
„fú verður lika einhvern tíma gömul,
systir, og hvað á ég þá að gera?
Finst þér ekki, að sérhver ung stúlka
eigi að gifta sig?"
„Jú — og jú. — Nei, ekki
æfin-lega — ekki endilega. Og aldrei á
nein stúlka að gifta sig til þess að fá
einhvern, sem getur annast hana,
þeg-ar hún verður gömul."
„Nei, auðvitað ekki. Það væri mjög
auvirðileg hvöt. Ég held ég hafi nú
reyndar heldur átt við, að ég vildi
giftast til þess að fá einhvern, sem
érj gæti annast og látið mér þykja
vænt um. Ég held það sé enginn
hlut-ur, sem eins varnar manni frá að finna
til einstæðingsskapar. Og mér finst
oft ég vera svo einstæðingsleg. Mér
finst að hljóti að vera fáar ungar
stúlkur, sem séu eins einmana og ég.
Góða systir! Að þér einni undan
tek-inni á ég ekki nokkurn ættingja, sem
ég þekki til í öllum heiminum." Það
var eins og það lægi spurning i
þess-um orðum hennar — spurning, sem
hún var forvitin eftir, en óttaðist ekki.
„Þarna er nú Bloomingdale-fólkið!
Mér heyrist nærri því eins og það sé
i ætt við aðra hverja manneskju. Það
er nú skárri ættbálkuiinn! Og ef ég
giftist nú Mr. Bloomingdale, þá gæti
ég haft hann að annast um alla mina
æfi, En svo fengi ég nú lika alla
Bloomingdale-ættina að dragast með",
bætti hún við kímilega mæðuleg.
Framk.
Giftingar.
2. Nóv. voru gefin saman Hanues
Thor-arensen verzlanarmaður og fröken Lovise
Marie Bartels.
ð.: Eriendur Þórðarson í Þorlákshöfn og
Jónína Bjarnadóttir s. st.
7.: Olafur Ofeigsson yerzlunarstj.
Kefia-vík og l’órdís Einarsdóttir frá Klctti í
Geiradalssókn.
H.: þórður Stefánsson tómthúsmaður í
Oddgeirsbæ og María Guðmundsdóttir s.st.
11.: Skúli Jónssen trésmiður Litlu-Klöpp
og Óiafía Heigadóttir bústýra s. st.
15.: Þórður Bjarnason tómthúsmaður á
Setbergi og Vilborg Jónsdóttir búst. s.st.
23.: Guðjón Brynjólfsson í Grundarhúsi
og Guðlaug Ejjólfsdóttir búst. s. st.
S. d.: Jóliannes GuðrmmdBson
Hverfis-götu 31, og Guðrún EyBteinsdóttir s. st.
jBœjarsfjórnarfundir.
21. N6v.
I. Bæjarstj. veitti Stúdentafél.
ó-keypis húsnæði í fyrsta bekk
barna-skólans og ljós og hita þar til
alþýðu-fræðslu i vetur. — ’2. Laun
sótar-anna hækkuð upp í 600 (Bened.) og
540 kr. (Þórðar), gegn þvi að þeir þegi
um næstu 3 ár. — B. Umsókn um
ljósker við stiginn upp að
sjómanna-skólanum og vildi bæjarstj. ekki sinna
því. Veganefnd falið að sjá um
ljós-kerið við Bakkastíg. — 4. Kosnir til
að semja skrá yfir
alþýðustyrktar-sjóðsgjaldendur: Magnús
Benjamíns-son, Ólafur Ólafsson og Sig.
Thorodd-sen. — 5. Jón Hannesson í
Austur-hoiti sótti um viðbót við
erfðafestu-land sitt. Frestað til skoðunar á
staðn-um. — 6. Leyft, að veðréttur
bæjar-ins fyrir jarðabótaláni Gisla
Þorbjarn-arsonar 300 kr. standi að baki
væntan-legum veðrétti veðdeildarinnar í
hús-inu nr. 84 við Laugaveg með
aðliggj-andi erfðafestulandi. — 7. Vísað til
veganefndar beiðni um veg að
Báru-félagshúsi. — 8. Bæjarstjórnin samþ.
út af beiðni frá Tryggva Gunnarssyni,
þar sem hann segir sig úr bæjarstj.,
að svara iionum svo, að hún geti elgi
veitt honum lausn úr bæjarstj. af
þeim ástæðum, er hann tilfærir í bréfi
sinu. — 9. Hans Jónsson,
Klappar-stíg 22, sækir um, að útsvar sonar
hans falli niður. Þvi ekki sint. —
10. Brunabótavirðingar: Hús Jóns
Oddssonar við Bræðraborgarstig 1833
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
