Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
SKÝRSLUR DM SKAPTÁRG OSIN.
65
t»elgingu austur í Dælurnar og í Fjarðará, uppteppti hana í
gljúfrinu, fór so eptir hennar farveg, so fram fyrir hálsinn,
féll þá sumt fram á Dalbæjarfitjar og yfirþakti þær með hrauni,
<en mesti hlutinn hljóp i gljúfrið og so ofan fyrir þann háa
Stapafoss, og fyllti upp yfir barma það mikla og djúpa gljúfur,
sem afgekk í 4 daga, og þá sú eldógn komst ei lengur fyrir,
fór hún uppá túnið á klausturjörðinni Dalbæ og so heim að
bænum, lagði hann allan í ösku og setti yfir djúpt hraun,
gekk síðan so nærri túninu á Hunkubökkum og með grefti
undan því, að sá nýi og velbyggði bær varð aldeilis óbyggilegur.
í þessu kasti varð og bærinn Hólmur, Skálarkirkjujörð,
yfir-flotinn með vatni að sunnan, en hrauni að norðanverðu;
hélt so þessi eldselgur fram eptir Skaptárfarveginum. 17.
Julii kom hér óláta regn, sem hélzt við alla nóttina eptir og
fram á hinn daginn.
18. Julii gengu hér á allt umkring í nálægum sveitum
slikar ógnanir af skruggum, eldingum, braki og brestum að
ei tók úr eina mínútu nær í heil 2 dægur, hafði aldrei frá
þvi gjáin gaus eldi þvílíkt ágengið, að eg ei tali um mennina,
hversu margir urðu hræddir og frá sér numdir, þar eð sýndist
sem hamrar og jörð ætlaði að springa í sundur, þá urðu
skynlausar skepnur so skelfdar, að þær hlupu saman í hnappa
eptir sem loptslögin báru að eður yfir; þó hafði enn meira
ágengið í kringum Skaptárgljúfur og þar um pláss, er sázt á
jörðunni nær þangað var síðar komið, að hún hafði sprungið
í sundur, kastast hingað og þangað og umbreyzt
forundrunar-lega. Þar fundust eldslettur hér og hvar, sem höfðu dottið
úr lopti, höfðu so kulnað á jörðunni og orðið að steini, sem
brennt höfðu jörðina í kringum sig, sumir sokkið í hana til
hálfs, sumir voru að mynd sem stór hlöss eður kúadillur,
sumt hafði niðurfallið sem snúnir samanvafðir strönglar, rekist
so ofan í jörðina og molnað í sundur síðan. Virtust þvílíkir
steinar sumir fjórðungur að þýngd, sumir þar langt yfir. Þá
hértéð undur höfðu ágengið nóttina og fram á dag, dreif hér
sandi og mold yfir alla jörð, so hún varð svört, úr austur
landnorðurs átt, sem ólíkt var að lit og áþreifingu þeim fyrri
sandföllum, sem var og úr einni annari eldgjá, sem síðar
«r prófað.
fann 19. Julii var spakt veður, lagði þá sandmokkinn á
5
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
