Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Olav Paus Grunt: En middelalderfortelling av Gustave Flaubert - II
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Olav Paus Grunt.
den latinske skrift, de arabiske tall og den edle sangkunst for
jaktens gleder. Han bestiger i den årle, frostgrå morgen
sin gånger og farer med falken på armen og hundene efter
sig over sletter og berg, gjennem skogtykninger og over ri
vende elver. Alle skogens dyr og luftens fugler møter ham.
Han dreper dem i lutter vill lyst. Intet kan hindre hans
begiær efter blod.
Ved kvell kommer han inn i en snever dalslukt. Her
har en diger flokk hjorter klynget sig sammen. Julien skyter
ned for fote de vettskremte dyr. Snart ligger de foran ham
i en haug, en bloddampende masse skrotter som skjelver
rytmisk i dødskrampe. Julien ser på forferdet og vet ikke
hvorfor han har drept dem. Da får han øie på tre hjorter
som enda lever, en kjempemessig svartgrå lianhjort hun
nen og ungen. Julien skyter hunnen og ungen synker
omkull. Han treffer hanhjorten men se den kommer
skridende mot ham, nærmer sig, nærmer sig, vil knuge ham,
tror Julien. Da stanser den foran ham, og med dyp røst for
banner den ham og varsler at den dag skal komme da han
skal drepe sin egen far og mor. Knuget av angst jager Julien
hjem og faller siden i en langvarig sykdom. Av vanvare
streifer han en dag efter sykdommen faren med sitt sverd, en
annen dag moren med sitt kastespyd. Da flykter han i red
sel for sig seiv og ser aldri mer fedreneslottet igjen.
Han Hakker om i den vide verden og tjener som fryktet
krigsmann mektige fyrster. Han vinder gods og gull og til
slutt en huld og rik keiserdatter. Med henne bor han i et
søilesmykket marmorslott ved det blå hav. Aldri mer tar
han falk og hund med for å jage vilt på skogen. Leng
selen efter jakten suger i ham, men som bot har han lovt
aldri mer å drepe dyr.
En kveld han hører fotefar av rev står han ikke lenger
mot; med koggeret på ryggen lister han sig ut.
Den kvelden kommer to gamle folk til slottet. Det er
Juliens far og mor som vandrer årevis om for å lete efter
sin sønn. De gjør sig kjent for slottsfruen, som tar gjeste
vennlig imot dem, setter mat frem for dem og byr sin egen
seng til dem.
Imens går Julien om i skogen hvor det er stilt og måne
lyst. Så dukker dyr op. Han skyter, men ingen drepes av
224
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
