45 JAKOBÍNA Hvað ertú' að smíða í dag? EINAR Eg er að smíða skeifunagla kemur út í dyrnar. Nú væri heyþurkur, það er ekki nokkur skýhnoðri á loftinu. JAKOBÍNA sezt á hestasteininn. Mig dreymdi svo undarlega í nótt. ÉEg þóttist vera stödd úti á túni. Þá sá eg risa koma vaðandi yfir hraunið, eg sá, að hann stóð heima við bæinn — hann stóð með útbreiddan faðminn og grúfði sig yfir bæinn. Tjaldið.