56 Við seinustu stóru jarðskjálftana kom sprunga, sem var margar miílur á lengd. eg sá hana sjálf, það lagði upp úr henni heita gufuna. — Jörðin dró andann með opnum munninum. EINAR við Friðu Þú skalt ekki vera hrædd. Eg á hosótt lamb, þú manst eftir því, eg skal gefa þér það, ef eg heimti það af fjalli í haust. JAKOBÍNA horfir yfir hraunið Þið þekkið ekki hraunið eins vel og eg. Vitið þið, hvers vegna vetrarsnjórinn fyllir ekki gjóturnar, hafið þið nokkurn tíma séð svo stórar snjóflyksur, að þær festist í munnunum ? — Það er jörðin, sem blæs á móti snjónum, hún býr til gildrur fyrir mennina. — Jörðin er mannæta! JÓRUNN , Þú mátt ekki hræða barnið, Jakobína. Þögn.