86 gjá. — Eg hrapaði — og eg hrapaði. — Eg lá niðri á gjáarbotninum, og gat hvorki hreyft legg né lið — og dauðinn kom og saug lífið út úr augunum á mér, hann hélt því á milli handanna eins og svolitlum loga. Þá stóð kona við hliðina á mér, hún var í mosaklæðum — hún bað dauðann að lífga mig. — En fyrir lífgjöfina verður hún að sitja niðri í gjánni, dag og nótt, hreyfingarlaus — í sama vetfangi sem hún stendur á fætur og askan hrynur úr höndunum á henni, þá dey eg. — Hún var lík þér. Það er þú. Veiztu, að líf mitt er í þínum höndum. Þau standa bæði upp. LJÓT Eg held, að það sé réttast að við förum. Það er ekki gott að vita, hvenær Einar kemur, hann gleymir sér þegar hann er á veiðum. SÖLVI Eg elska þig, Ljót. Þú hefir aldrei horfið úr huga mínum síðan í fyrsta sinni að