94 JÓN Fer húsbóndinn inn. SVEINUNGI Heldurðu, að eg láti eigur mínar eyðileggjast, þó að þú sért huglaus. JÓN Þá fer eg líka, það er hægra fyrir tvo. Sveinungi og Jón hverfa, JÓRUNN Það er sama hvað á dagana drífur fyrir þessum manni, hann lærir aldrei að láta undan gengur að rústunum, horfir inn. = Sjáið þið til, er ekki svo dimt? Þögn. Sveinungi og Jón koma út með skattholið. SVEINUNGI Takið þið á móti því, piltar. — Þið getið látið það standa fyrir utan bæinn. Sveinungi og Jón hverfa aftur inn. INDRIÐI þeir bera skattholið upp Má það standa þarna.