101 SVEINUNGI Þér þótti vænt um þegar þú sást okkur. LJÓT Mér þótti svo vænt um það, að eg veit ekkert, hvað eg á að segja — eg var svo hrædd um, að bærinn hefði hrunið yfir ykkur. -- Eg hélt, að hegningin kæmi yfir mig. SVEINUNGI Hefir þér orðið nokkuð á, svo að þú verðskuldir hegningu ? L.]ÓT tekur um hendurnar á Sveinunga Þér verður að þykja vænt um mig, pabbi — þér verður að þykja fjarska vænt um mig. Einar og Sölvi koma. EINAR Guði sé lof, að bið eruð lifandi, þið hafið haft tíma til þess að komast út. JÓRUNN Nei, við vorum inni.