Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
30
G r í m u r:
Það var alveg nvskeð. Haun Stígur, húsbóndiun,
hrökk upj) um nótt við hark og bresti úti; stekkur á
fœtur, — enginn karl þar heima nema hann, — opnar
bœinn, fer út — og kemur ekki aftur.
L á r e n z í u s:
Gott!
(J r í m u r:
Já, miður liefir bónda þótt það gott; því þegar
konan loksins koni út og þorði að gá að honum,
ligg-ur hann bundinn hjá liestasteininum á iilaðinu, blár
og blóðugur með stein fastan í munninum. Skemman
mölvuð upp og öllu úr henni stolið.
Ij á r en z í u s:
Dágott!
G r í m u r:
Hörmulegt, vilduð þór segja. MaSurinu lá
dauð-vona, hafði sagt, að hann hefði barizt við Skugga-Svein
þar á hlaðina, en þegar hann átti seni mest aö vinna,
hafi annar bannsettur ár, lítill og rnórauður, stungið
sig í bakið, og um hann hafi liann oltið, þegar liann
fóil.
Jj á r e n /. í u s:
Jeg segi enu, dágott, þvi þar skar eitthvað úr. l.itli
áririn er Ketill skrækur, sem líka Jiekkist.
Helgi:
Já, já, hann er alkunnur líka, hann fylgir stóra
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>