- Project Runeberg -  Skugga-Sveinn eða Útilegumennirnir /
86

(1898) Author: Matthías Jochumsson
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

86

ég við mítt hjartablóð. Stökkur \ipp. Haral d u r kemur.

Heill fóstri! Hvar varstu?

H a r a 1 (1 11 r

vopnaTiur og meD fuglakippu á liaki:

Heill og sæll! Þér mun liafa leiðst?

O g m u n d u r:
Víst hefir mór leiðst, ég hefi leitað þín liðlangau
daginn, hugði þig dauðan, heillaðan, fangaðan, hengdan.

H a r a 1 d u r ’:
Hvar eru þeir Sveinu?

0 g m u n d u r:
Þeir slátra sauðum Sigurðar í Dal við’ byrgið.

H a r a 1 d u r:

Eg skildi við’ Astu án þeas aðrir yrðu nn’u varir.
En á leið minni til móts við ]jig, sá óg álftir á tjörn
og elti suður hjá Svörtugiljum. I’ar sló yl’ir þoku svo
svartri, að óg sá ekki haudaskil, og fann ég strax, að
það var gjörningaþoka, enda vissi <% ekki neitt hvar
óg fór, en óttalegar ógöugur komst ég í.

O g m u n d u r:
hú hefir verið í lllahrauni, og þá var mildi, að
þú sást aftur sól.

H a r a 1 d u r:

Já, korninu / suðureucla lllalirauns. Þá þegar
minnstu varði birti upp þokuna, og óg sá til sólar.
l’á þekkti óg mig óðara og sneri við. Og veiztu
hverjum ég á lífið að þakka?

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Mon Dec 11 20:22:27 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/skugsveinn/0100.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free