Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
121
S i g u r ð u r:
Vissi ég þaö, því ég var fariun að leita eftir þér
dauðaleit, en ég meinti draum sakir voudrár samvizku,
að fara í óleyfi niíuu frá tjaldinu, og svo þykist óg
sjá og vita, að dreymt getur þig dagdrauina, dóttir
sœl.
A s t a:
En fyrir liverja sök? — heldur þú það sé sakir
dagdrauma — að óg stóð á tali við ókunna piltinn?
Heldurðu mór hafi annað gengið til, en þakklætið íyrir
lífgjöfina? En, seg mér, hverju vilt þú launa lionum?
Þú reynir þii víst af ytrustu kröftum, að varðveita
hann frá, að komast undir iiianna henduri
S i g u r ð u r:
Er hann ekki fvllilega kominu undir nianua
hend-ur? Eða heldur þú, að hanu Lárenzíus sleppi honuni
órefstum?
Á s t a
um liúts fö7tur sinum:
Láttu liann ])á strjúka! (Jóði faðir minii vertu
nú veglyndur, og launaðu lionuni það, að hann frelsaði
þitt einka-baru. Láttu ekki hann Lárenzíus vita af
honum!
S i g u r ð u r
ýtiv henni írA sór:
Viltu gjöra liann ft’iður þinn óhikkulegan? Veiztu
ekki, að lögin skipa manni, sem fangar eð’a geytnir
sakafólk, að ábyrgjast það, ella verð’a sjálfur sekur?
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
