Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
125
J ó 11
liikar sér:
Já — ef þór gangiS framan a?> honum; ekki er
liann mitt meðfœri.
LArenzius otar sverílinu f’yrir brjóst Haraldi, en hann
slíer þaTl \’ir hondi hans, en Jón lieiir nnr ieiO tekií) i 1111) 11 aT)
aft-anvorilu hryKgspennu. Ásta hefir A nieöan þetta gerist komiö
inn.
Á s t a:
Kyr, Jón; kyr, Haraldur!
H a r a 1 d u r :
Mór er lialdið!
Slitur sig lausan, svo ,7ón feliur.
Á s t a :
Kyr, Haraldur!
Lárenzíus og Sigurður:
Heitir hann Haraldur?
Á s t a :
Já, og gjörið fyrir Guðs salcir, að leggja ekki hönd
eða bÖnd á liann að svo komtiu ináli, lieldur kallið mig,
ef haun cr ekki spakur, Fer.
J ó n :
Skömmina hafði óg nœrri því liaft af honum, en
óg fóll á sjálfs míns bragði. Sáuð þið, hvernig óg tók
hann?
S i g u r ð u r :
l’egi þú hór!
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
