Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
(39)
31 : 76 2. Aecidium Margueryanum Maire, Bull. Soc. Myc. France 1900,
p. 70. — Senecio aquaticus. Gallia. Maire. Specim origin.
Zu vergleichen ist Aecidium Senecionis Ed. Fischer, Uredineen
der Schweiz, Bern 1904, p. 534 auf Senecio Jacobaea, aquaticus und
erucifolius.
35 : 8 5 2. Aecidium resinicola (Rud.) Wint. var. tumefaciens Wint. — Rafnia
angulala (Legumin.). Africa australis. Mac Owan.
18 : 4 29. Aecidium sanguinolentum Lindr. — Geranium pratense. Bohemia.
Kabàt.
W. Tranzschel hat (1904) den Zusammenhang zwischen Aecidium
sanguinolentum Lindr. auf Geranium palustre und pratense und
Puccinia Polggoni amphibii Pers. nachgewiesen. Bueak hat (1904)
die Versuche mit Erfolg wiederholt, ebenso Klebahn (1903—04), der
das Aecidium auch auf Geranium affine, nodosum, pratense, phaeum
und mölle hervorbrachte. Für Amerika wird dies auch von J. C.
Arthur (1905, 1906) bestätigt, der den Zusammenhang zwischen
Aecidium sanguinolentum auf Geranium maculatum und P. Polygoni
amphibii auf Polggonum emersum nachgewiesen hat.
35 : 853. Aecidium Sarcobati Peck. — Sarcobatus vermiculalus
(Chenopodiaceae). Eastern Oregon. Griffiths.
26:6 26. Aecidium Silphii (Burrill) Syd. — Silphium terebinlhinaceum.
Ohio. Kelsey. — Syn. Aecidium Compositarum Auct. amer. var.
Silphii Burr.
Die Namenänderung ist von Sydow, Uredineen-Exsicc. 1546 (1901)
vorgenommen und wird von Farlow (Bibliograph. Index of North
Amer. Fungi 1905) gebilligt.
Aecidium Silphii (Burr.) Syd. auf Silphium perfolialum gehört
nach Arthur, Journ. of Mycol. 1907 p. 202 zu Uromyces Silphii
(Burr.) Arth, auf Juncus tenuis. Diese Art ist morphologisch von
Uromyces Junei (Desm.) Tul. und U. effusus Arth, getrennt, kommt
auch auf Juncus dichotomus vor.
41: 1002. Aecidium Thalictri Jlavi (DC.) Wint. (coli.) — Thalictrum
Fendleri Engelm. Utah. Garrett.
Wohin das Aecidium auf Thalictrum Fendleri gehört, ist noch
nicht ermittelt.
35: 854. Aecidium Valerianellae Biv. Bern. — Centranthus ruber. Italia.
Giesenhagen.
Diese Form auf Centranthus ruber wird in B. Maire, Contr. à
1’étude de la Flore mycologique des lies Baléares (Bull. Soc. Myc.
France 1905 p. 224) als Endophyllum Cenlranlhi Poir. inéd. bezeichnet.
24:58 6. Albugo Bliti (Biv. Bern. O. Kuntze. — Mirabilis sp. Mexico.
Holway.
Die auf den Nyctaginiaceen vorkommende Albugo führt G. W.
Wilson (1907) als eigene Art auf: Albugo platensis (Speg.1 Swing.
29: 704; 43: 1073. Albugo Candida (Pers.) O. Kuntze. — Syn. Cystopus
Candidus Lév. — Barbarea vulgaris (704 a). Bohemia. BubÄk. —
Conringia orientalis (704 bi. Bohemia. Bubåk. — Cochlearia glastifolia
(704 c). Sicilia. Scalia. — Reseda alba ,1073). Algeria. Maire.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>