Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Myrkemagterne elder naar du gjev fanden ein finger, tek han heile handi : spel i 5 vendingar - Tridje vending
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
— 117 —
Aizisja. Ja, dei sende og bod; men det vart
helder ikkje til noko. Han vilde kje tala med
dei um tingen, deshelder.
Aksinja. Men ho skal daa vei giftast?
Anisja. Ja det er visst nok. Berre eg hadde
henne vei utav huset. Men eg veit ikkje kor
det skal gaa til; for ikkje vil han, og ikkje ho
helder. Som ein ser, hev han nok enno ikkje
fenge rasa ut med henne.
Aksinja. Aa all den synd! Kven skulde vei
ha tenkt slikt noko ? Han er daa stykfar hennar.
Anisja. Ja desverre! Dei hev spunne meg
soleis inn, dei hev gjenge meg soleis under augo,
at det er ikkje nemnandes. Dum som eg var
tenkte eg ikkje over det, og la ikkje merke til
nokon verdens ting daa eg gjekk stad og gifte
meg. Men utan at det sveiv meg i hugen
eingong, hadde dei alt stukke hovudi saman og
var sameinte um tingen fraa fyrst av.
Aksinja. Nei den som høyrer!
Anisja. Di lenger, di verre, og eg saag
snart at dei hadde noko fyre som eg ikkje maatte
vita. Eg kan ikkje seia kor ilt det gjorde meg.
Hadde eg endaa ikkje vore so glad i han . . . .
Aksinja. Ja det kan du nok seia.
Anisja. Og at han so skal krenkja meg paa
den maaten — aa, det er grysjelegt!
Aksinja. Eg høyrer at han hev vorte so
stygg til aa slaa.
Anisja. Aa, det med. Fyrr, naar han hadde
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
