Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Myrkemagterne elder naar du gjev fanden ein finger, tek han heile handi : spel i 5 vendingar - Femte vending
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
- i76 -
ikkje hev eit menneskje til aa gramma mi
sorg for.
Marma. Ein kjem ikkje sorglaust gjenom
livet, Nikita. Men eg hev no graate ut, og det
hev gjenge over.
Nikita. Du talar um gamle dagar, og kva
som hev vore. Du hev graate ut, seier du. Aa,
kjære deg, men no er det min tur. Eg sit i det
her til. (peikar paa halsen).
Marina. Men kva er der daa ivegen?
Nikita. Det er det ivegen, at eg er lei og
kjei av livet, lei og kjei av meg sjølv. Aa,
Marina! Du forstod ikkje aa halda paa meg den
gongen, og so hev me baae tvo gjenge i hundarne.
Er det kanskje eit liv?
Marina (stydjer seg upptil skjolet og prøver løyna
taa-rorne). Eg kan ikkje klaga over mine kaar, Nikita.
Gud give ingen maatte ha det verre. Eg kan
ikkje klaga. Eg trega mi synd og tilstod for
mannen. Han tilgav meg av eit godt hjarta, og
sidan hev eg aldri høyrt eit vondt ord um det.
Eg hev ingen grunn til aa klaga over mitt liv.
Gamlen er ein stillsleg og fredeleg mann. Eg
held av han, og steller baani hans. Og han held
vei ein smitter av meg. Kva skulde eg so klaga
over? Gud hev vei soleis laga det. Og kva ditt
liv vedkjem, — du er daa rik . . .
Nikita. Mitt Liv? . . . Var det ikkje avdi eg
traude vil skjemma bryllaupet, skulde eg ta dette
reipet her (tek upp enden av eit reip som ligg i halmen)
og kasta det over denne tverbjelken; naar eg so
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
