Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Kva som held folk ilive - VIII
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
— 219 -—
Best det var stansa ein av gu tun garne burt med
Mikael, gløste utgjenom glaset og ropte :
— Mikael, sjaa der! Der er ei
kjøpmans-kone med tvo smaagjentor som skal inn til oss.
Den eine av dei er halt.
Daa Mikael høyrde dette, la han arbeidet
ifraa seg, snudde seg og gløste gjenom glaset
utpaa gata.
Semjon maatte rett undra seg. Elles hende
det aldri at Mikael glante utpaa gata. Kva kunne
vei det vera? Semjon glytte ut; jau det var
som gutungen hadde sagt: ei velklædd kone
med ei smaagjente i kor handi klædde i pels og
med tørklæd over hovudet kom gangande upp
mot huset. Smaagjentorne likna kvarandre som
tvo bloddropar; det einaste som skilde, var, at
den eine av dei var klein i den eine foten, so ho
halta litt.
Kona kom upp troppi, inni gangen, fann
klinka og opna døri. Ho lét smaagjentorne gaa
fyre og fylgde sjølv etter.
— Heil og sæl, godtfolk! sa kona.
— Vælkomi til husar! Kva godt?
Kona sette seg ved bordet, med’
smaagjentorne kurde seg inn til henne; det var likt
til dei var bljuge.
— Eg skulde havt eit skopar til kvar av
smaagjentorne til aa gaa med framover vaaren.
— Godt. Me hev nok ikkje saumt baanesko
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
