Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Voltaires og Rousseaus tidsalder i Frankrikes litteratur
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
34
Voltaires og Rousseaus tidsaldre i
Frankrikes litteratur.
Savoyardprestens trosbekjennelse.
„Vi stod op ved daggry. Han førte mig utenfor
byen og op på en høi bakketopp, ved hvis fot Po
strømmet forbi og hvorfra man kunde overskue
dens løp mellem de fruktbare bredder som den
beskyllet; i det fjerne hevet sig uendelige
alpe-kjeder som en krone over landskapet;
morgensolens stråler spilte allerede på slettene og kastet
de langstrakte skygger fra trær, høidedrag og
huser henover dem.“ — Stikk efter tegning av
J. M. Moreau (1741 — 1814).
barnene blev herdet på
mangé ganske voldsomme
måter, og de unge opdrog
sig til kraftkarer. Men
,,Emil“ blev dømt og brent
både i Frankrike og i Genf.
Arrestordre blev utstedt
mot Rousseau. Han selv
hadde brutt med
encyklopedistene, han trodde sig
forfulgt av dem, trodde sig
forfulgt også av øvrigheten.
Og nu flykter han fra sted
til sted, der bryter en
forfølgelsesmani ut hos ham.
Han drar til Schweiz, men
i sin fødeby blir han
av-vist, drar til Neufchatel,
som tilhører kongen av
Preussen. Stadig blir han
mere særling, stadig
op-hisser han folk mot sig,
stadig flykter han i nervøs
ophisselse. Den engelske
filosof Hume får ham til å
reise over til England. Så
tror han Hume spinner
renker mot ham og reiser
igjen til Frankrike. Et par
år bor han i Paris og
ernærer sig ved å skrive
av noter. Men han tror sig forfulgt på alle måter og så drar han
atter på vandring. En adelsmann gav ham et fristed på sin eiendom
Ermenonville, og her døde han av slag 2. juli 1778. Men under
denne landflyktighetstid har han skrevet sitt berømteste verk, sine
„ Bekjennelser“ (Confessions).
Rousseau arbeidet på denne selvbiografi i mange år, leste stykker
av den høit, men den utkom først efter hans død.
Rousseau har her villet gi sig selv, hel og ubetinget, men han
har samtidig hevdet sig selv, vist at han var edel av natur. Han
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
