Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Frå kristenliv i Risør i 70- og 80-åri. Mest etter personlege minne frå barndom og ungdom
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
54
Det var mest småfolk frå Tangen og Kamperhaug
og Tjenna som samlast til å segja farvel då han skulde
flytta til Oslo. Lunde tala frå trammen til fru Pavels.
Den som førde ordet og takka Lunde for 11 års arbeid,
var telegrafstyrer Bjørnsgård. Men seinare når Lunde
vitja Risør, vart han forlikt att med sine gamle vener.
Eg vil til sist herma noko etter Ola Thommesen :
«Siste gang jeg besøkte min da omkring 90 årige
fordums lærer, var en vakker sommerdags eftermiddag.
Han sat ute i sin hyggelige have. «Kom hit hedning!
sa han, og sett dig her, så skal jeg fortelle dig litt
som du kan ha godt av å høre. Her har jeg sittet
nu, og her sitter jeg ofte og har samtaler meel Jesus.
Min sjel taler til ham, og hører det han svarer. I dag
sa han at jeg snart skal fare herfra. Det er mitt
høieste ønske. Her har jeg utrettet det jeg kunde.
Og næsten alle de som i livet stod mig nærmest, er
vandret bort. Jeg lengter efter å komme bak det
dunkle forhenget vi kalier doden, og opleve min Gud.
Døden står for mig som om det skulde bli slått op to
fløi-dører inn til en herlighet, hvor det første jeg ser
er de salige ansiktene på de forutgangne jeg her i
livet har elsket og stått nær». Det var ikke lenge for
fløidörene blev slått op for den gamle presten».
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
