Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Með barnsins sigursvip i augum, þann
Sem sýnir trú á keppikefli unnið
()g von um blíðu-þakkir þess að liljóta
Til þægða er vildi sig í mola brjóta.
Hún öll var hjarta er lionum unni og vann —
Hún hefði neitað því sem bezt hún tryði
Og farið liverja hrakför fvrir hann,
Ef honum bara yrði það að liði.
Og hver ’ans ós’k var hennar hæsta merki
I hugtökum, í fýsnum og i verki.
Hún hefði fórnað farsæld sérhvers manns
Og fegurð sinni og dygðum, þúsund sinnum!
Að hreppa launin: blíðu l)rosið hans
Og byrgjast inni í þökkum hans og minnum —
Nú kom hún inn frá erindum að skýra,
í ómálefni og llækjum æfint57ra.
III.
»Eg gróf upp óleik þessa konga-kyns
Og kænskubrögðin í þess veldisskákum.
Eg sópað hefi úr sorpi orðrómsins
Upp sannleikann, úr rógi og bætiflákuin —
Með lymsku þjófsins las mig, þinna vegna!
Að lægstu rótum uppspunninna fregna«.
— »Sá hangir uppi andað lík í kvöld
Sem uppreist lýðsins hóf i verki og orði —
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
