Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Þú varpar um þig vorsins ljósa-móðu,
Er vestan-þíðan stafar fjöllin blá —
Er um vor höfuð hálfar aldir kvelda,
Þá hallar nótt, af stigum ljóss og sanns,
Og þá fer senn að byrja að aftur-elda
Um efstu sporin hógláts snildar-manns.
1913
Árum á eftir.
— Minning Stephans Péturs Jónssonar, frá Gardar
í Dakota. —
Nú vorar yfir vetrar-harðindin —
Svo veðurnæmur enn er hugurinn,
Það grær þar líka um gleði og söknuðinn
Hjá gröfinni, sem felur drenginn minn.
Eg lýt að þínu leiði, kyrt og hljótt,
Með ljóð í geði um bjarta daggar-nótt,
Er blíðan hlustar raunalega rótt,
Með rakan hvarm og brjóstið þreytu-mótt,
Við missi þinn, varð gleðin meira um geð,
Og gæfan sjálf við ömurleik ei réð,
Því þegar mér er sól og sumar léð,
Eg sakna, að þú færð ekki að vera með.
En þegar öll er umliverf gæfan mín,
Og alt snýst rangt og bjargar-vonin dvín,
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
