Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - V.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
8_
bukkad i Hytt og Ver og var burte att som ei Syn.
Lang Jubel; so endeleg »Ro«.
Fleire, som totte her var for trongt inne, elder
som hadde nok av Øyredøyving og Tobaksrøyk, drog
seg no ut i Hagen og paa Verandaen og sl og seg
ned der med Punsen sin i smaae, hyggjelege
Bordset-ningar. Inne i Salen vart det og meir av Utskiljing.
Punsen tok til aa verma i dei unge Skallarne, og
dei fekk meir og meir Hug til aa samtala med gode
Kjenningar i Trumaal. Hans Haugum og Aslak
Fjor-dan sat og dømde Russetalen, som Aslak totte var
lite tess, berre desse vanlege Talemaatarne; men
Haugum var forundrad yver den unge Fyren, som hadde
kunnat faa segja so vidt mykje i so vidt god
Samanheng under alt dette Staaket. Daniel totte Aslak
hadde mykje Rett i det han sagde, men heldt med
Haugum. For det var forunderlegt, at ein ung Gut
kunde hava Mod til aa stiga fram og tala i so stor
og kritisk ei Forsamling. —
Punsen var god; Daniel vermdest. I Fyrstningi
hadde han tenkt litegrand paa Far sin; — men det
slog han ifraa seg att; for der var daa stor Skilnad
paa aa drikka Puns i eit Russelag og aa drikka
Kornbrennevin millom Bønder. Brennevinet, det
øydelagde sin Mann; men Punsen høyrde med til det
ideale Studenterliv.
Og det forstod han klaarare og klaarare, di
meir han drakk. Aldri hadde han kjent seg so
god og rein, so høgt lvft yver all Armodsdomen
og Raaskapen i Verdi; ja han kjende seg so ideal.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
