Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Lesarungene
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Lesarungene Dr
smør, flattbrød og spekekjøtt. De fleste har tinget
losji på forhånd — men de riktig langveisfra op-
setter ofte, til de kommer ned i dalen — enkelte har
jo en 5—6 ja like til 7 mil å krangle sig frem langs
uveisomme sjøer og dårlige veier forøvrig.
Konfirmantene har gjerne følge hjemmefra, det
blir «far sjøl» eller en eldre bror som ser «Pål og
Ole» trygt og vel fremme hos presten — selv
gjetergutten følges av sin husbond. Det er nu
mangt et forklarende ord, de vil si presten — han
Pål har nu brukt Ulrik Sverdrups forklaring, han
Ole Klavenes’s og Per har nu lest efter en svensk
forklaring o.s.v. O.S.V.
Som vi nu sitter der på trappen denne vakre
sommerkveld og ser på alle disse, som drar forbi, så
kommer der en eldre gubbe langsomt ruslende
opom tunet, trøien er slengt over skulderen og de
høirøde skjorteermer tar sig rent vakkert ut mot
det grønne gress, et stort knippe ørret har han i
hånden — — et par skritt efter følger en lang,
tynn gutt!
Det er Tore Høgsetstrand og den eneste gutten
hans. To mil hadde de rodd og to mil hadde de
gått — og nu var han her med gutten sin.
«Presten får væra go" og ta’n og få’n frem til
«ma’sjon», han er litt ubegavet av sig han Vesle-
Tore — — men her skal frua få smake øre, som er
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
