Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Jul i Nyplassen
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Full iiNyplassen 119
Lina hadde håpet at nogen av naboene hadde
sett innom til dem, så kunde hun jo fått et bud
ned til landhandleren og fått dem til å ta med sig
litt mat til jul — men nei, det var nok ingen som
vilde tråkke op vei. Å, nei — hver har nok med
sin egen julestrid, må vite. Selv torde hun ikke gå
fra Tulla.
Enn om hun sendte Arthur? Han kunde jo gå
på ski over jordet og sette dem igjen ved lande-
veien.
Arthur strålte av begeistring. Han hadde jo vær
ret på bua flere ganger med far sin, og på ski over
jordet skulde han alltid klare.
Farens store rypesekk nådde ham langt ned på
bena. Lappen, som mor hadde skrevet op, lå godt
gjemt i lommen og avsted bar det. Kollbøtter blev
det og det både en og to — men ned til landeveien
kom han og skiene satte han ende i været. Han
trasket nedover mot bygden og følte sig næsten
som voksen kar — tenk å få handle for mor sin —
En butikk — det var et eventyrrike det! Høit oppe
i taket hang både bøtter og spann, luer og våtter,
og rundt om var sukker, rosiner og så meget godt.
Han blev avbrudt midt i sine funderinger, for i
rasende fart kom der en svart, diger hest, som
langet ut slik, at sneen gjøv om den. Han mistet
næsten pusten, og det var ikke mere enn så han
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
