- Project Runeberg -  Eimreiðin / VII. Ár, 1901 /
174

(1895-1975)
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

174

»Nú, þú ert þá hérna,« sagði hann. »Eg var hræddur um,
að þú værir tapaður.«

»Ekki hætt við, aö Jón gamli hlaupi á fjöll. Mikil fádæmi eru
hér af öllu matarkyns! Hvaða hús er þetta?«

»fað er kjötmarkaður bæjarins.«

»En því vóru þeir að hringja áðanf«

»Það hefir verið eldur uppi einhversstaðar í borginni.«

»Er það mögulegt? Skal sá eldur verða hættulegur?«

»Ekki held ég; en komdu nú meb mér. Eg var þarna að
tala við mann, sem er stjórninni handgenginn. Hann sagði mér,
að hún væri í svo miklu annríki í dag, að hún gæti ekki veitt þér
sómasamlega viðtöku. En á morgun klukkan tíu vill hún fá þig á
sinn fund, og vonast eftir að geta gert þig ánægðan.«

»En hvar hitti ég hana?«

»Ég vitja þín laust fyrir klukkan tíu í fyrra málið og fylgi
þér á fund hennar.«

»Pað þyki mér vænt um, því ég er ókunnugur hér í borginni.
En hvert erum við að fara nú?«

»Eg er að fylgja þér á borðingshús, hið bezta og ódýrasta
í öllum bænum. Þar verður þú í nótt, og þangað vitja ég þín í
fyrra málið.«

»Jæja. Mér þykir nú annars vænt um að fá hviid, það sem
eftir er dagsins. Pó margt sé hér að sjá, þá mun ég meta meira
að næra mig og sofna. Pað er þreytandi ferðalag þetta.«

»Pað þykist ég vita. En hér erum við, því þetta er húsið
— aö eins steinsnar frá markaðinum. Hér skalt þú vera rólegur,
þangaö til ég vitja þín.«

Hann barði svo á dyrnar, en enginn gegndi. Hann bei&
stundarkorn og barði svo aftur. »Pað er heldur kurteist fólkið
hérna aö låta menn standa lengi úti,« sagði hann og setti í
hurð-ina roknahögg me5 fætinum. Pað hreif. Dyrnar opnuðust, og
húsráðandi sjálfur kom út og heilsaöi þeim. Er hann heyrði,
hvernig ä stóð, sagöi hann Jóni að koma inn. Hann gerði það og
kvaddi fylgdarmann sinn. Síðan var honum fylgt inn í
borðsal-inn, sem var í mibju húsinu, og beðinn aö setjast. Ein kona var
þar inni, og þóttist Jón vita, a5 það væri forstöðukonan sjálf og
væntanleg matmóðir sín.

»Eg hefði gjarna viljað leggja migsem fyrst,« sagði hann, er hann

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sat Dec 9 22:05:17 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/eimreidin/1901/0190.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free