Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Fedraheimen.
Eit Blad ant det norske Hvilket
W
Kjem ut tvar Onsdag og Lanrdag
Pris syr Fjerdnngaaret: »
Kr. 1,10 (= 33 s3) med s
Porto og alt. Betaling !
fyreaat. l
ars-: 67.
Lanrdag den 121e Oktober.
Lysingar kostar 10 Ore
(3 szJ Petitlina, og daa
etter Maaten fyr større
Vokstavar.
187T
»Um Tolsettcd i Trlt og Meiningar.« ti)
Dette Stykke hev eg nettupp leset med stor
Hngnad, og det erinkje Meiningi mi aa koma med
nokot Motlegg. Kvat kunde det og nytta meg aa
koma medsmi Kraakeklo mot ein, som handsamar
Pen og Tanke so godt som denne ,,Gk.«, endaa um
han var aldri so rangsynt, og nm eg hadde aldri
so myket at segja hononi imot. Gg vilde berre
peika paa nokot, som eg synest, han inkje hev tenkt
so vel ut, som han kunde og burde.
Han talar um, at Liveter godt og ulastande,
og at der er Meining i alt. Ja det er vel so,
naar Gin berre undantek Manneii; for han er no
slett inkje altid god og ulasteleg, og det er visst
inkje altid, at der er Meining i hans Tanke og
Vert. Avdi hans Syn ved Syndesallet hev
vordet myrkt, so tek han ofta i Mist baade i det,
som hoyrer til denne og i det, som hoyrer til hin
Heimen, og han kjem osta med Ting, som er baade
meiningslause og- meinsame. Naar det gode og
rette endaa altid hev Framgang, ja synest verda
sramhjelpt av det vonde og range, so er det
inkje dette vonde og range, som hjelper det rette
og sanne fram; det er Gud, som veit aa leida
alt til Bate og Framhjelp fyr Sanningi. ·Og me
kunnainkje hyggja oss ved, at eit Serlag kjemfram,
som hev myket usant i seg, um det enn eig no-
kot som er godt, i den Tanke, at det sanne vil
nog vinna, og det range vil hjelpa det rette fram.
Naar me ero noydde til aa tola slike Serlag, so
maa me tvertum ynskja og beda, at den Allvise og
Allmegtige vil styrkja det gode hjaa deim, men
doyva det vonde, og so styra alt til det bedste.
Det er tvillaust, at Maanen vilde ganga fram i
Klaarskap og Aalsidugskap alt fort, um inkje det
vonde liksom tvingad honom fram, ja han vilde
baade snarare og vissare vinna fram til Sanningi,
naar det ingiUsanning var, som hefte honom burt
tidt og ofta· Lygni gjer visseleg oftaste, at den
Maanen, som gjeng Sanningsvegen, verdt einsynt.
Det er som med ein, som sigler paa eitVatn med det
Fyremaal aa saa Vitend um Landslaget der kringum.
J Godver og Stilla kann han stiga i Land, kvar
han vil, gjeva seg god Tid og skoda glogt paa
alle Ting; men kjem det Storm og Uver, so lyt
han skunda seg inn i eikor Viki og bia der, til
det lagar seg. No kann han nog verda vel kjend
med denne Bugti; men det vil vera mange Ting
baade paa Sjo og Land, som han inkje sæt Tid
elder Tilfore til aa granska. Kannhenda han og
hev lotet umfaret eit Stykke fyr aa koma i Trygd,
zk) Jnnsendt (fraa Amerika).
og dette Leitet lyt han daa etter Stormen ro
attende til, og dermed vert han naudsynleg seinkad
i det Yrkje, han hev fyre seg.
Dincest tykkjer eg, at G. gjer for liten Skil-
nad paa Trn og Meining, elder paa »Guds Tanke«
og Mannatanken. Me maa koma ihug, at me hava
Guds trygge og ,,allscetande Ord, og so langt som
me kunna prova vaar Trii og vaare Meiningar
etter det, so langt kunna me med fullVissa standa
paa, at vaar Tru og Meining er den einaste rette,
soframt ho samstavar med Bibelen, men alle andre
Meiningar, som inkje gjera det, dei ero usanne;
det er Kjættarskap elder Truvrengjing Meti der
me inkje knnna stydja vaare Meiningar paa Bibe-
len lenger, i dei reint menneskelege Ting, naar me
koma inn paa Mannatankarne,- daa ljota me ganga
etter vaart eiget Vit og dei Røynsliir, Mannen
nedigjenom Tiderna hev sankat ihop, og her kunna
me inkje so hugheilt segja, at vaar Meining er den
eine rette og at alle andre Meiningar um den
Ting ero range. Um mi Meiniiig synestvera nogso
rimeleg og viss og nryggjande, og ein annans
Meining nogso urimeleg, so kann Tidi endaa prova,
at der i mi Meining var eit og annat uheilt, og
i hans inkje so litet heilt og sannt. Desse Tankar
vilja daajamnast og semjast med Tidi, naar Strids-
mennerne syr dei ymse Tankar sara vislegt og
vyrdsamt fram. Her lyt ein soleids vera tolsam
og hava Vyrdnad fyre Motstandaren og hans Mei-
ningar. Endaa er det sjølvsagt, at kvar ein ogso
her lyt freista aa gjera seg upp ei vifs og fast
Meining, som han traust og urcedd kan halda fra1n,
solengje han inkje kan verda yvervitnad um nokot
annat
Meii naar det gjeld Trudomstankarne elder
-Meiningarne, daa hava me som sagt det usvikj-
ande og allsanne Bibelordet aa byggja vaar Trn
og vaare Meiningar paa. Den som daa trur og
meiner mest i Samstev med Bibelen, han hev
Sanningi fullast og reinast, elder han hev komet
,,Gnds Tanke« ncemast. Daa Gud i Bibelen hev
lagt ned sin Tanke, so kunna me tenkja Guds
Tanke, um inkje med eingong fullt ut, so daa meir
og meir, ettersom den heilage Ande hjelper oss aa
trengja inn i denne Tanken. Men so maa me
allrafyrst tru, at det Gud segjer i Bibelen, det er
sannt og visst, anten det so fyr oss er trulegtelder
utrulegt; daa kunna me sokja aa sinna ut, kvat han
meiner. Dersom me no finna, at ein hev ei Tru
og Meining, som inkje samstavar med Bibel-Ordet,
daa kan me vel, ja det er vaar Skylda, hugheilt
vitna, at denne Trui og Meiningi er rang, og me
maa inkje tola henne so, at me segja: »Du hev
nog inkje same Trui som eg; men Di Tru kann
vera likso god som mi; difyre kunna me vera like
gode Broder fyrdet.« Sovori Tolsemd er rang-
Me Lutherske maa fritt og urædt halda fram, at
det er berre me, som hava Guds Tanke sullt ut,
elder so fullt ut, som den heilage Ande enno hev
funnet det tenlegt aa syna honom syr Menneskja;
alle andre Kyrkjelag ero Kjættarar elder Truvrengjor.
Di er det soleklaart, at me inkje kunna segja, at
deira Trtt er likaso god som vaar, at dei hava
funnet ein Deil av Sanningi, me ein annan. Nei,
den Deil av Sanningi, dei hava, hava me og, og
dertil hava me nokot meir, som inkje dei hava,
men som deihava nokot annat i staden fyr, som er
rangt, og det kunna me inkje gilda, men maa vitna
imot det, naar me saa Tid og Tilfore til di.
Me maa tola Truvrengjorna ogso, me kunna inkje
tvinga vaar Trti inpaa deim elder slaa deim ihel,
uni me evlde det; men me tola det med Sorg og
Ynksemd med deim og med Ynskje og- Bøn um,
at dei og maatte koma tilSanningi, og dertil skulo
me hjelpa og leida deim etter alt vaart Vit og
Evle. Dei fleste Truvrengjar-Samfund hava vel
so myket av Sanningi, at dei kunna verda frelste;
men endaa kunna me inkje segja, at deira Trn er
jamgod med vaar; for me vita det, at di betre
Vegen er avstakad og di ljosare det er, di betre er
det fyre Ferdamannen aa finna den rette Vegen;
og so maa dethava seg her og. Gud er ubrigdeleg,
likaso hans Tanke elder hans Ord, Vibelordet;
difyre maa me laga vaar Tanke etter Guds Tanke
og inkje Guds Tanke etter vaar, som Trnvrengjorna
so gjerna vilja; me maa lata Gud læra oss og
inkje me læra honom, so vilja me· nog koma
fraiii til hans Tanke, og finna, at den er nog den
bedste. J Natnri er der ovmyket, som ligg yver
Mansens Vit (t. D. kvat er Livet?); kvi skulde daa
inkje eit og annat, Gud sortel oss nm seg og sitt
Rike, vera sant, um me en inkje kunna skyna det?
Ein maa hava stor Avhug fyre Truvrengingi, inkje
berre aodi ho er so meinsam og faarleg fyre Man-
sens evige Sæla, men ogso, og det inkje mindst, av
heilag Age og Vyrdnad fyr Gud og Ordet hans,
idi ho vil gjera den allvise Gud til Mansens Lære-
svein i Staden fyr hans hogste og bedste Leerar,
og idi at ho so osta gjer Gud til ein Ljugar.
(Meir.)
,,Paa Hjemreieu«.-l«)
sSoleids kallast eit nytt litet Diktarverk, som
stend aa lesa i det nye Tidsskristet hans Professor
Sars og Liebleinz det er i det Hestet, som kom
t) Jnnsendt.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
