Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
· 15de Februar 1879·
Fedraheimen·
51
men det er me vande med aa lesa, so me gaar
kje at. Me skal inkje syta syr aa faa ein lands-
gyldig Maalmaksel, naar no so langt lid, ·at me
treng til honom. Me heve so godt Emne aa gjera av-
N. N.
Bør mc kanpa Ayrshirekjyr?
Eg ser i ,,Beretning om Det Kongl. Selskab
for Norges Vel« fyr 1877 Side 87, at den lika-
ste Kui av ,,Ayrshireracen,« hjaa Propritær Krohn
paa Aarø, ikkje hev hev mjkilkat meir hell 1,305
Pottur i 1877. Side 93 ser eg, at Amtmannen
i Søndre Trondelagen vil krevja Pengar av Stor-
thinget til Upretting af eit ,,Stamhollænderi« af
Ayrshirebuskap.
Paa min Gard Nøstvik i Velfjoren (Haaloga-
land) hev eg 5 ijr. Eg hev ikkje mælt Mjalki
syr kvar ijr serskilt, men all Mjolki ihop, og eg
hev daa i 1878 fenget 7,904 Pottur ijilkz det
vert 1,580 Pottur fyr kvar Ku. Naar soleis ikkje
ei Ayrshireku mjølkar meir hell ei god Velfjordku
som er godt »heilt«, so skynar eg ikkje annat enn
at det er berre aa kasta Pengar burt aa kaupa av
det Slaget.
Nøstvik 1 Februar 1879·
Jakob Nøstvik.
Kristimlith den 14de Februar 1879·
Morgenbladet er som Reven: set han Scen-
nerne i eitkvart, so slepper han ikkje Taket, so lev-
gje han kjenner der er Liv-
Den Morgenbladske Rivtonni hev no stadet i
Hjalmar Løberg heile Vika som var, og det gilde
Bladet hev hogget og rivet so lengje det orkad.
Men so underlege er Tiderne no,. at det ikkje lett-
ger er nokon som skræmest av sovoret. Rivtonni
er so utsliti, at ho bit ikkje paa lenger. Ja det
er nære komet so langt, at det er er ei LCra aa
verta glefst etter av vaart store ,,Jntelligensblad.«
Det er so langt ifraa, at Løberg hev tapt
nokot ved aa standa i Morgenblads-Gapestokken
» kvar Dag, at Folk snarare maa koma meir og meir
til den Meining, at den Mannen hev voret rang-
vist medfaren, visst no, kanhenda forr. —- Mor-
genbladet vil plent hava honom til aa leggja Sak
mot Hyljararne sine. Det skulde no vera deira
’Fonn.
paa eit Aars Tid. Du med dine Gaavur skal
hava præ 1). Fyr det sytste kann du daa koma fr am
i Verdi. Og det hev ikkje litetpaaseg det. Hm?«
— »Aa, det sinst væl altid det, som var verre aa
vera enn Bisp,« meinte Epstein med ein Smil-
,,Godt, godtl« sagde-Provften. ,,Og fyr det andre
so treng Kyrkja i vaar Tid dugande Menn. Upp-
loysningsmagterne reiser Rygg rundt ikring, i Po-
litik, i Theologi, iVitenskap, i alt; endaa her hjaa
oss høyrer me Royster, som kjem sram med ned-
rivande Tankar, ja som tek paa sjolve Statskyrkja
— hm? Ja det er sælt . . . Og Kyrkja hev ikkje
mange Stormenn i denne Tid. Dei er snart talde
dei, som Ein kann segja lyster seg uppyver Tylvti·
Disyr trengst her einkoar ung, sterk Mann, utbudd
med stor Daning og Kunskap, og med Skrive- og
Talegaavur av høg Rang, ein som kann tyna ned
alt detta Satansherket, og samla Kyrkja i sin
gamle Storleik til eit fast Murverk mot alle
desse Avgrunnsmagter, som ligg og bryt og kokar
der ned i Folkedjupet· Hm? du sorstend’s —
Det vilde vera eit Arbeid, som kunde adla sin
1) Utmerkt, —- beste Karakteren.
Vilja-Ve’r. Men Løberg maa daa tenkja som so,
at Ein kann aldri gjera ei varda verre enn ikkje
aa svara! —— ,
Stakkars Jntelligensbladi Det dreg paa Al-
deren no, maavita, og vert disyr meir og meir
surt og sært. Det er kje no som i dei gode gamle
Dagar, ,,daa eg var Gjenta i Dalen«,tykkjer Mor-
genbladet. No vil kvar Stakkar hava ei Meining,
og det er dei faaaste, som bryr seg um det. —-
Men dei skal ha det att, dei Smortjuvari tenkjer
Morgenbladet, og so ligg det og gryler og glefser
best det kann etter alle dei Menn, som ikkje er
likso gamle og grettne som det er sjølv. "
Du høyrer so ofta Embættsmenn, Skrivarar,
Futar, Sakfararar, ja Skrivargutar med, lasta har-
deleg paa dei frilyndte Menn i detta Landet.
Ueland, Sverdrup, Jaabæk, Velde, S. Nielsen, og
alle som fyrr og no held med dei, kann lyast ut
til aa vera berre Skarvefantar· Du skal orsaka
baade Embettsmennerne og Skrivargntarne:—dei
hev sin Visdom or Morgenbladet.
Ei Soga nm Jolcbrcimeviu. Det var
no til Jol; det kan vera det same kordetvar, men
i Agder var det, at dei hadde kaupt Jolebrennevin,
og det skulde bytast· Han Per han Paal
skulde au haoa. Daa kvar hadde fenget sit, gjekk
dei inn til ein Mann; der drak dei Upp heile
,,Nektaren« hans Paak. So skulde haii Per rusla
paa Heimvegen, men daa han kom eit Stykke,
skreid han av Skjierne aa vart standande i ei
hadde teket inn, aa difyre orkad han inkje aa
krabba seg upatter; men seig djupare di meir han
strævad. Han sveipte daa Hovudet inn i Troya
aa gav seg yver. — c
Um Morgenen daa laut dei Jo aa leita. J
Fonni fann dei han Per; der stodelhan aa — sov.
— Z —
Fraa Storthinget. J Matet den 12tefram-
sette Joh. Sverdrup Forslag til Adresse til Kon-
gen so lydande:
»Naadugaste Konge! Den Tyngd, som ligg
yver Næringsvegjerne i Landet, og dei finansielle
Vanl)øve, som til si Loysing i alle Fall vil krevja
store Offer, gjer det naudsynlegt aa minka Riks-
utgifterne, der det kann gjerast utan Skade syr
Haii var nokot tung i Hovudet av det han«
det Heiles Vel. Under desse Umstodur finn Stor-
thinget det aa vera si Skylda aa uttala fyr Duf-
kar Majestæt Ynskje um, at dei Heravingatz som
ikkje er Rekrut- og Remonteskular, maa verta utsette
i Aar-« Forslaget vart utlagt til sidan.
Privatc Logforslag er framsette fyr Obers-
thinget um Riksflagdet, um Rett til aa bera
Mundur fyr dei Embættesmenn, som hev fengjet
Avskil i Naade, um Aalmugskuleii paa Lan-
det og Lærarutdaningi, um Utskjenkjing
avBrennevin umbord i Eimskip, um Hunde-
skatt paa Landsbygdi og Skadebot fyr Ynde-’
leggjing av Bufe ved Hund, um Soknebod
og Presteskyds aat Sjuke, um Hjelp aat
Lotsar.
Fran Sandsvcr vert det spurt i eit Blad:
Bør Eiii velja dei Valmenn uppatt, som sist my-
stad paa Skattebol og Færden? — Berre nokre
i kvar Bygd vilde reisa slike Spursmaal og svara
paa deim!
Festeti til Miuning av cherirc varthalden
i Kristiania den 11 Febr. Fru «Laura Gunder-
sen framsagde ein Prolog av Kund. jur.Kr. Ran-
ders, Redaktor Erik Vulluin heldt Festtalen,
Rektor Steen talade syr dei Nordmenn, som i
det siste Aar er burtgjengne, Fullm. Th. Boeck
fyr dei daane Svenskar og Danskar og Landsdo-
mar F. Roll fyr dei unamngjetne Daane.
Millom Talarne var Song og Musik. Festsalen
var smakfullt prydd. Paa Tavla yver namngjetne
Daane var upvford desse Nordmenn: Per Bo,
J. W. Cappelen, Fr. Crawfurd, O. J. Fjortoft,
P. L. Hærein, N. C. Jrgens, M. Krohn, G. A-
Lammers, U. F. Lunge, J. v. d. Lippe, P. T-
Malling, H. T. Meinich, Siegm. Petersen, C. J.
Schiwe og Hallv. Schou. Bland dei Daane er
ogso tvo-triMaalmen11. — J Rektor Steens Tale
heiter det bl. A.: »Ei mindre dvæle viiTaiiken hos
dem, der har været den aandelige Samfærdsels Mel-
lemmænd og derved spredt Oplysningen pidenom og
vakt en Sag, hvis Frugt — om endnu
gjennem Gjæring og Strid -— aabenbarer sig
inærlighed og Agt for Aandens Gjer-
ning med hgjtlagte Jdealer««.
Ein Mana, som tener godt, er Amtmann
BrederiSud-Upplands-Fylket. Han hev som Amt-
inanii Kr. 7400, som Jarnvegsdirektor Kr. 1600
og som Bankadministrator Kr. 3000, ialt Kr. 12000.
Mokmouismcn. Dei Nordamerikanske Sam-
bandsrikes Hogsterett hev paakjennt ei Sak um
Fleirgifte og kjennt fyr Rett, at det er uloglegt
i heile Rikssambandet aa ha’ meir enn ei Kona,
jamvel um Giftarmaali er gamle. Heretter Dags
vert det soleids ikkje onnor Raad fyr Mormonarne
:——,s—-.- . —
Manni Det var nokot fyr ein Jdealist som du! uppe. Men hev du ein Tanke, du sjolv vil hava
Hm ——?« skam, so — Takk skal du ha! — so hev Publikum
Hauk vart tung um Hjartat ved detta. Men
han laut halda seg. ,,Slikt Verk ligg langt yver
ein Manns Magt,« sagde han. »Ein Manns Magtca«
ropad Provsten. »Neihøyr, Gut. Just i ein Mann
er det, Krafti maa samlast, just paa ein Mann er
det, Verket maa leggjast; aldri vart eit Storverk
gjort av ein Korporation1), og aldri vart Verdi
reformerad av ei Generalforsamlingk« —- ,,Sannt
nok,« sagde Enstein. — ,,Javisst er det sannt,«
meinte Provsten.
—- »Eg lyt fyrst royna ut, kor langt eg kann
koma med det eg no hev saret til med,« sagde
Epstein; han vilde burt fraa Emnet. »Kunde eg
driva det upp til aa oerta ein god Bladmann, so
hadde eg vunnet meir enn um eg vart Bisp.« —
,,Pøh!« bles Provsten og slog ut Pipa si, ,,Nei,
Gut, det vert du snart leid av. Vera Bladmann
er aa vera Træl; du trur du er Styrar av Dagsens
Straumar, og just so er du berre eit Tutarhorn
syr dei Tankar og Meiningar, som til kvar Tid er
1) Samlag.
annat aa tenkja paa. Du kann leggja all di Sjæl
inn i eit slikt Arbeid, og.du kann vera so dugleg
du vera vil——pøhl ,,Han skriv godt syr seg,
den Fyrent«« segjer Publikum, og so gjeng det sin
Veg. Nei! den som vil faa nokot fram i Verdi,
han hiver Pen og Papir og gjeng inn i det Prak-
tiske; det er mi Roynd«
Hauk hadde oortet aalvorleg« »Du hev ymis
Rett her, Foer,« sagde han, »og eg hev sjolv tenkt
det same. Naar Ein ser paa desse Bladmennerne
vaare, ser, kor loslitne dei ser ut baade i aandeleg
og ofta i utvortes Meining med, kor troytte og
’matleide’ dei gjeng der og trælar, utan Tru paa
Folket og ofta utan Tru paa seg sjolve med, men
syndleg bundne til Kjærra og Partiet, —— naar Ein
ser slikt, so kann Ein nok verta rædd· Men, kjære
Faer, — kor mykje utrettar no dei, som gjeng inn
i det ’Praktiske’? Kvat utrettar ein Bisp, t. D.? —-
(Meir.)
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
