Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Kys-—
edraheimen.
Eit Blad aat det norske Folket.
Kjem ut kvnr Onsdag og Lanrdag.
—s
Pris fyr Fjordiin anret: .
Kr. 1,10 (= 33 ) med
Vor-to og alt. Betaliiig .
fyreaat.
Lanrdag den 7dc Juni 1879.
Lysingar kostar 10 Øie
(3 ß) Petitlina, og daa
etter Maaten fyr større
Bokstavar.
ZEAcirg
Hogsknlcferd til Danmark.
Etter at hava fenget slik ein vinleg Jnnbjo-
ding, heve me teket den Raadi aa gjera ei Ferd
til Mors i Danmark sraaHogskiilen her. Vitjingi
skal gjelda Galtrup Hogskule ved Nykjobing Thi)
og Vendelbuarne. Ferdi tek ut fraa Grimstad elder
Kristiansand i Fyrsten av Juli og kjem til aa vara
ei Vika elder tvo. Kostnadelt att og fram vil vist
ikkje verta yver 20 Krunor· Dei foin vil vera med,
Høgskuleelevar, elder andre Meim og Kvinnor,
som heve Samhug med Høgskule11, gjerer vel i aa
melda seg til underskrevne med det syrste. Sidan
skal daa kvar fyr seg faa nærare Greida.
Vikmarki ved Grimstad·
V. Ullmaiin·
Ein hjasahjartad Sekser
(6 —s—) hev i Fedrb· No. 81 d. A. lagt fram ein
so diger Vev av Usanning, at eg vert noydd til
aa greida litt Ut fyr honom, og han fcer orsaka,
um og ikkje just tek paa honom og Fabrikket hans
med Silkehanskar, for det Skriveriet hans var beint
ut forargelegt· Og —- ,,naar illt skal vera, statt
ije der og slcekja, men slaa, fo Doktaren kann slep-
pa lcekja·« i
Du fortel, Hr. 6 —s—, at eg no nyleg paa eit
Bondevenmpte i Kvitseid skal hava uttalat meg
mot Vidking av Roysteretten. Det er den
skire, stinne Usanning: eg uttalad meg varmt syr
Vidking av denne Retten til alle sjolvhjelpte og
sjolvstendige Menn (altso etter det Daa-Sørensenske
Forslag).
»Han var rædd fyr, heitest det, aa gjeva Hus-
mennerne so stor Magt. J hans Vygd, der det
var sleire Husmenn enn Gardmenn, fekk dei daa
reint Yvertaket og kunde roysta Gardmennerne til
Veggen, naar dei vilde."
Jav, det er Gut, som kann koka Primkjorel
—- Hoyr no.
Det var i Brunkeberg, Motet var. Dei talad
um Fatikbyrderne» Ein Talar sa, at me kunde
gjeva Husmennerne Roysterett, so fekk dei so mykje
Sjolvvyrdnad, at dei kom til aa strida syr aa ver-
ta sjølvhjelpte. Eg vart glad og lyst ved deiOrdi,
— nokot Talaren au las i Andlitet mitt lengje
fyrr eg gat nokot. Men daa Sume so tok til aa
tala um Vigti paa Tilleggskornet,sa eg,«j«ateg vilde
draga fram att i Rnda eit Ord, som eg meinte
vog meir hell nokot Kornpund, — Ordet um aa
gjeva Husmennerne Roystersett, som eg
samstavad i av sullt Hjarta. Daa, naar
dei sjolve kom med i Fatikvcesen, Heradsstyre og
Likning, kom dei til aa faa sjaa Summarne, som
skulde ut; dei vilde daa faa hoyra ymse Skildrin-
gar av dei, som tyngjer paa Kassa, og dei vilde
faa somykje Andsvarskjensla og Sjolvvyrdnad, at
dei av sitt innste Hjarta vilde ynskja seg og Sine
som sjalvhjelpte og sjolvstendige Folk. Mykje Knurr,
ja Skjemming og Banning yver Utgifter og Byg-
destell vart me daa kvitt, og mange gode Evner,
som no ligg unytte, vilde daa koma i Bruk. Det
kunde nok vera so, som det var sagt, at paa dei
Stader — som t. D. Laardals Hovudsokn —, der
det var likso mange um ikkje sleire Husmenn enn
Gardmenn, der kom det nok til aa verta Strid uni
Likningsreglarne; men Gardniennerne vilde nok vita
aa greida seg, og hellest maatte me her sjaa Saki
i det heile og store, og daahev me same ,,Jnte-
ressefk baade Husmenm Arbeidsmenn sog sGardinennk—
»Det, som syv-meg er Hovudgrunnen,« sa eg, »til
aa vidka Rziysterettem det er, at Vidkingi er eit
Rettserdsspursmaal, og naar det gjeld
aa gjera Rett og Skil, naar det gjeld aa
gjeva Folk aalmenn Mannsrett, so maa
me ikkje lata oss skrænia av Smaating.«
Um at Husmennerne i mi Bygd kom til aa røg-
sta Gardmennernetil Veggjen gat eg ikkje
eit Ord; — fyr so veike Gutar’ kjenner eg ikkje
Laardalsbonderne, og fyr so megtige Menn kjenner
eg ikkje Laardalshusmennerne —— Nei, eg trur nok,
at dei same B·ønderne kom til aa styra, um Røv-
steretten vart utvidkad; for det er dei, som sit inne
med den største Munen av Vit og Roynsla i vaart
Bygdestell.
Mine Ord paa Bondevenmotet var soleids eit
varmt Jnnlegg fy r Roysterettens Vidking, — og
kor kunde vael eg koma med annat, eg, som hev
brumiet syr aa sjaa den Saki framsort alt sraa eg
var Framslengjingl —— Disyr vart eg hjarteharm
av aa sjaa det Skriveriet ditt, Hr. 6 —s—; men eg
hev ei Von um, at du hev betre Vilje enn Ev-
ne til, aa skyna ei Sak og til aa fortelja, kvat
Folk hev sagt, — og den Voni soner nokot.
Rædd fyr aa gjeva Husmennerne Roysterett
er altso ikkje eg, dertil hev eg for sterk Tru paa
den moralske Magti, som Fridomen eig, og eg vo-
nar til mitt seinste Andedrag aa kunna syna, at i
meg hev »Rcedselens Religion«« ingen Elskar hell
Dyrkar.
Um min Dugleik hell ikkje Dugleik kann du
knipast med andre, og um du liver i den Trin, at
eg er »ustød,« vantar »Frihug« og .,sunn politisk
Saas,« so liver eg like trygg fyr det. Mine poli-
tiske Meiningar hev eg boret paa fraa eg var Ung-
guten og til i Dag, eg er 33 Aar, og den Jaabcek-
Sverdrupske Politikken er eg tilgjeveii med Liv og
Sjæl, og firer ikkje paa Meiningarne mine syr no-
kon, syrr eg vert yversannad, — ikkje eingong syr
.,Kongens Menn« hell dei, som hoyrer til den ,,ud-
ovende ’Magt,« som du sortel er »Motsetningi til
Stortl·)inget.« Eg sylgjer med Tidi so godt eg kann,
uin eg ikkje allstyjdt hev Stunder hell bryr meg
um aa mota fram rundt i Bygderne fyr liksom aa
verta ,,avtrekt.« Det kann nok henda, at du Sek-
ser ——— rwdd fyr «Aasyn og Navn« som du tykkjest
vera —« kom til aa sinna meg altfor srihugad og
endefram, um dit skulde sylgja meg paa Vegjen. —
Det maa eg segja deg, at det hadde samt seg
betre fyr slik ein ,,tapper Helt« aa komet hugheilt
og synberrt frain paci Vigvollen· Mot som ein
ægte Telemarking med opetFlag, med Navns Nev-
ning; daa vyrder eg deg iallsall som ein Mann,
HUm»dt«c«·so sb·erre·—sfod -Jiedifad"« med ei Prims·leiv i
Haandil Men naar du gjeng og skvetter Soyla
etter meg og so spring av og loyner deg, so —
— vinn du deg Riddarsporar, som eg skal hjelpa
deg til aa spenna av paa ei Mykdyngja.
O. Sandland.
Valdris d. 25 Mai 187S).
Herr H., Gudbrandsdaleii.
Takt- sere Stykkje Dikkan i No 351
De har sett, at Teledolidn ha vore so glupe
te dryfte Stortingsvale fere sitt Fylke· Dce harma
me, at Valdrisadii aa Dolidn skulde standa teba-
kers — skreiv so e dce vesle Stykkji i Bladet her,
aa no ce Drystingi i sull Gang. —- G kann inkji
finne, at doe æ nokor Meiningsbrigde imyljo me
aa Dikkan. De æ harm over dessesiste Stortings-
vale her i Fylkje — de sama ce e. De vil berre
hava srilyndte Menn — de sama vil e. De vil
hava grunncerlege, sparsame Menn, so heldan vilje
minke en auke Skatta aa Utlegster, og so vilje
hjolpa »Folket«fram — de vil e og. ——— De spør,
nm e ,,tilfr)lles kjenner Erling Vold, so e veit, kor.
Kant han vil aat·« Til dessa lyt e svara, at e
inkji hev noko stort personlegt Kjennskap te hono;
men e har so goe Autoritetar fere Ordo menn, at
e inkji ce de minste rcedd før seta me i Brogla
fere hono« Melikar ikje hass Roysting paa Amts-
tingjeiFolkehogskulesporsmaale isjor. Væl. Men
anten ein hoyre te dei eine ell dei are Fylkinge,so
kann ein inkje ille Hr. Vold fere detta: han va
bondin te gjera dce, so Folke i hass Heimbygd vilde
ha dce; han handla inkji paa eigne, men paa sine
Bygdamenns Vegne, aa trass i hass Roysting der
ce Vold ein srilyndt Maan. Byen upra Hogdenn
kan inkji dyljast, aa nær ein ha verka so mykji te
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
