Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
6te December 1879.
Fedraheimen.
287
som aa vyrda honom som ei Menneskja, slaa ein-
Strik yver det gamle og hjelpa honom til aa byrja
eit nytt Liv, soleids som Kristus for aat mot
Fallne og Syndarar. Med desse Ord og med
denne Von syr Nordens Uppgaavai dess nye
Fedreland tomer eg ei Skaal syr Amerika.
Embcrttsntnenming. J Riksraadsmote sin
Laurdag vart utnemnde: res. Kapell. J. C. Müller
(Ullensaker) til Prest ved Botssengslet, Kand.
Fr. W. Hansen til Sokneprest i Flatanger,
Kand. L. D. Zwilgmey er til pers. Kapell. hjaa
Presten Klem i Djupvaag; Geschworner Wins-
’n e s til Bergmeistar, Distriktslcekjar L. W. S elm e r
(Sunndal) til Distriktslcekjar i Alten, Adjunkt
T. N. D. Concheron (Kristiansfand) til Yder-
lcerar i Skien.
Adskil hev fengjet: Landsdomar i Larvik
H. H. Thaulow med Etterlon 2800 Kr., Presti
Ullensvang Provst H. H. Jrgens (3200 Kr.),
Prest til Skodje D. v. Kervel (2800 Kr.) og
Landsdomar i Sunnfjord C. C. Glster.
Ni) kgl. Nemud. Det er nedsett ei Nemnd
til aa utarbeida Forslag til ny Dissentarlog. Som
Medlemer er tilsette: Stiftsprovst Tandberg,
Rikssekretcer Lehmann, Prest i Lier, fyrr Visp
Hvo-Sles, Ekspeditionssekretaer Broch og Bondei
Eidsvoll Berger. Me tykkjer det kunde voret
høvelegt, at det i ei slik Nemnd var tilsett ein elder
tvo Dissentarar, men dei nemnde Herrar er alle
Rikskyrkjemenn,— og det jamoel høgkyrkjelege· Den
«Log, dei kjem til aa skipa, vil vonleg ikkje verta
for fri«fyr Dissentararne, men so hev dei daa
Storthinget i -Bakhandi.
I det siste Nmnmcr av ,,Norsk Passioan-
Tidende« stend eit Brev fraa Missionsprest O fteb ro
av 16de Sept., skrivetved Nedre Tugela. Presten
er reint missmodig og segjer bl. A., at det ser
ut, som det er Meiningi aa gjeva Polygamisten
John Dann, som hev 16 Konur, all MagtiLandet
og stengja detta heilt syr Kristendomen og Civili-
sationen. Det var han, som var Skuld i Krigen,
men daa Krigen kom, var han slog nog til aa slaa
seg paa Engelskmennerne si Sida og hev no fengjet
det, som han vilde ha’ det. Det er likvael umog-
legt, at det kann ganga i Lengdi med Venskap
millom Dunn og Autoritetarne i Natal, meiner
Presten, og« han legg til, at Missioncerarne ikkje
vil sleppa Tanken um Missionsverket i Zulu, syrr
dei vert noydde til det-
Skipsrcidar Jakob Bull paa Kjelde fall den
28de Novbr. ikoll paa Torget i Tunsberg, raamad
av Slag; han vart sørd inn i det næmaste Huset,
men do strakst.· Det var ein dugande Mann med
mange Hugmaal· Dagen fyrreaathadde han voret
med i eit Skulelcerarmate
Han var væk ikkje betre upplcerd, han helder·
Hadde han heilt ut visst, kvat han gjorde den
Gongen, so hadde han ikkje gjort dett Han var
ikkje v»ond; han var berre tankelaus . . . Kor var
so Skuldi? —- Lenger uppt Og lenger uppt og
endaa lenger uppt . . . upp igjenom alle Tider,
heilt upp til Adam . . . Det heile vasad seg ihop
i ein uendeleg Floke· Jngen hadde Skuld . . .
utan Adam og Eva. Men kven hadde Skuldi fyr,
at dei var fallne —? — —- No kvakk Gunhild.
Ho strauk seg med baae Henderne yver Ennet og
sukkad: Gud berge Vitet· —
Men ein Ting heldt ho fast: ho hadde sjolv
Andsvaret syr Son sin. Og naar ho visste det,
so visste ho og, at ho burde gjem altdetho kunde
syr aa frelsa honom. Alt det vonde, som var
hendt, kunde ikkje sonast; men det, som kunde
sonast, skulde sonast. Berre han vilde koma!
Tidi var snart ute; ho kunde telja paa Dagar
istadenfyr paa Maanadar . . . Ho gjekk upp til
Presten og gav honom Pengar, fyr at han skulde
beda syr Son hennar Morgon og Kveld· Og so
beda sramifraa pænt um godt Ver næste Sundagen
iKyrkja. Og Presten bad. Og det vart godt
Eitl av vante cldste og mest utmerkte Maa-
larar,Knut Baade, er nysst daaen. Han vart fadd
1808 i Skjold ved Stavanger. Far hans var· en
arm Sakfprar med 9 Born, saa Lærdomen vart
ikkje stor paa kvar. Men iBergen sekknokre gode
Folk Auga paa, kvat det budde i han og kostad
han til Kanpenhamii» Han utmerkte seg der og
vart ein flink Portrcetmaalar. Men daa han kom
heim til Far’en, som no budde iSogn, gjorde den
store Naturi eit slikt Jnntrykk paa han, at han
gjorde heilt um og vartLandskapsmaalar· JTysk-
land var han no ei Stund, men maatte so vende
heim fyr 4 Aar, daa Augo vart klene. Han kom
seg att og drog paanytt til Tyskland. J lang Tid
gjekk det trongt, men so maalad han eit Stykkje,
som med ein Gotig gjorde han til ein stor Murin.
Kongeii av Baiem let seinare Bysta hans stella
upp i en Samling av Bystyr yver namngjetne
Mettii· Haii liode mest iTyskland, uyrd og elskad
av alle, Vener hadde han blcmd dei største Menn
i Miinchen. Det, han maalad bedst, var Maane-
skinstykkje og vill Natur-
Fraa Schwciz. Ved Utskrivingi til Heren,
vert Unggutartie i Schweiz provde i Lesing,
Stilskriving (eit Brev elder Uppsett yver eit nppq
gjevet Emne), Rekning og chrelandsktiiina (Geo-
grafi, Sogn, Riks-Forfattningslæra). Dei dingle-
gaste fær Karakter 1, dei, som kjem næmast deim
2, deretter kjem Karakterarne 3 og 4. Ved Utskri-
vingi i 1878 var Procenten fyr kvar av desse
Karakterar: 1. 2. 3. 4· Sum
Lesing . . . . . 39»2 36·0 19.9 4.9 100.
Stilskriving . . . 27·5 30.2 30·5 7·3 100·
Rekning . . . . 30.8 34·6 27.23 7.3 100·
Fedrelandskunna m.m. 19·0 22·3 35·2 22·5 100.
Til Untbatcr paa Kyrkjiir og Prestehiis bru-
kar dei i Paris 461,574 Franks uin Aaret, men
denne Summen er berre ein liten Part av alle
dei Pengar, som gjeng ut til Presteskapet og K1)r-
kjur. Byen hev 64 katholske, 10 protestantiske
Kyrkj11r, 7 Presbyteri, 3 Konsistorialhus« 2 Syna-
gogar; desse Vyggnader hev eit Verdi av 213
Mill. Franls, som er Femteparten av Verdet paa
all Grunn-og Huseigedom i Paris. Berre Made-
leinekyrkja hev eit Budget paa 192000 Franks um
Aaret. .
Vyraadct i Marseille hev gjevet 20000 Fratiks
til ei Minnestytta yver Thiers.
Det hev inganaarc, Cioilisationen ftig med
Kjempestig i Turkiet; Sultanen hev teket upp det
vigtugaste og hev skipat ein ny Ridderorden. Ein
Gullmaane stend i blaa Emalje og med fagre
Ord umkring·
Stort skal det støtt vcra i Amcrika. Dei
sprengde nysst ut ein Tunnel i Kalifornia, so tek
det Varme i ei Petroleum-aar og tri Sprengnin-
gar kjem etter kvarandre. Det vart drepet 25 Kina-
menn, skamslegne 17; 20 av deim sprang inn syr
aa hjelpa Landsmennerne sine. Det er Kinamen-
nerne, som er so ,,materialistiske« og kjennslelause?
Utlandet. Det danske Kongeparet er ute
og reiser. No er dei Gjester hjaa den tydske Kei-
sar»en, og det er svært so gildt. Det vert no og
iraa baade Sidor sorsikrat, at dei tvo Rike ikkje
skal hava nokot ubytt imillom seg lenger.
Gtter at det franske Riksthing no i 8 Aar
hev haldet sine Mote i Versailles, samladst detden
27de NovemberiParis til ei stutt Umsram-Stemna.
Gambetta opnad Folkethinget med ein kort Tale-
Han ynskte til Lukka med, at Kongressen (o: baade
Thingi ihop i Sammote til Avgjerd av Grunnlog-
saker) hadde gjevet Paris- att den fulle Hovudstads-
rett. Paris er det folkelege Einingsband, sagde
han. Styret hev no fest Bu paa den einaste Staden,
som det kann styrast med Myndugskap ifraa. Kon-
gressavgjerdisynen at Thingi lit fullt ut paa Fedra-
landshugen aat Parisarom, og ho vil koma til aa
letta Loggjevingsarbeidet. Han bad Thinget um
aa halda seg israa alle unyttuge Uppstyr og berre
straxva til aa naa det høgste Fyremaal: aa gjera
Fedralandet stort og Republiken sterk. Talen vart
motteken med stort Samtykkje av Thinget, og han
hev voret rost av dei republikanske Blad. —— Alle
trudde paa Fyrehand, at dette Thingmotetsyre Jol
skulde ganga stillt av seg, at det skulde taka syr seg
berre reine Forretningssaker og lata Stridsspurs-
maali liggja til det nye Møtet, som skal byrja etter
"Nyaar. Og fraa fyrsto saag det ogso ut til, at
Binstreflokkarne var meinte paa aa samlaga seg syr
aa stydja den noverande Regjeringi, og at dei
vilde slaa seg saman um eit Prograrnm, som
var slikt, at ho kunde taka ved det og verta
standande so lenge. Men korleids det no
shev gjenget til elder ikkje (det er ikkje godt aa
sjaa av dei Tidender, som til no er hitkomne), so
hev det likevel flokat seg ihop soleids, at det spøk-
jer syr Regjeringi· Annat kann det ikkje tyda,
naar Waddington hev sunnet seg noydd til paa
Ministeriet sine Vegner aa krevja eit Tillitsuttal
av Folkethinget· J Mgtet den 2dre December
uttalad han: ,,Thinget maa stutt og greidt segja
fraa, um det hev Lit til Ministeriet elder ei; skulde
det ikkje hava full Tillit, vil Ministeriet strakst
vika«. Etter at Dagsmotet var ferdugt, heldt dei
4 Vinstrekløyvingar serskilde Møte. Um Utgangen
paa Raadleggjingartie deira heiter deti eit Te-
—legramm av Zdje December: ,,Uttali sraa dei 4
Vinstreflokkarsamstavastikkje i alt. Vinstre Centrum
hev avtalat aa stydja Regjeringi, sofraint det
noverande Ministerium vert standande, men ikkje,
—————————s—
Ver. Vinden snudde seg endaa Laurdags Kvel-
den, fyrr Kyrkjeboni vart haldi. Daa fekk Gun-
hild ei svær Tru til denne Preste11. Han maatte
vera den rette Maiinen til aa slaast med den Bonde-
8.
Gunhild haddeein sterk Natur; men ho kjende
godt, at ho syr kvar Dag veiknad· Lenge kunde
ho ikkje halda ut paa denne Maaten. Menso ein
Dag kom ·MoerJ11dith upp til henne. Den gamle
sette eit høgtidslegt, men blidt Andlit upp, og Gun-
hild for-stod strakst, at ho hadde gode Tidender.
Det gjekk som ein brennande Styng igjenom henne:
,,han er komen —?« kviskrad ho og skalv. Den Gamle
var liksom rædd syr aa svara med ein Gong; ho
trudde ikkje Gunhild tolde det . . · »Fortl fort!
er han komen?« bad Gunhild. —— Det kunde daa
henda det.
Gunhild flaug upp og vilde vera med. Det
kom eit Liv og ei skjelvande Uro yver henne, lik-
som ho hadde Feber. Men Judith meinte det ha-
stad ikkje. ,,Kor daa? er det nokot tids ?«——Nei,
ikkje det; — men det kunde henda, at shan likso
snart kom til henne som ho til honom! »Er han
her? —— fort! fortl« — Der var ein Feber yver
Gunhild, so Gamla vart rivi med. »Vaade han
og Kona hansl« sagde ho med ein stor, glad
Smil. ,,·Aa, for eit fagert Part««
Hjartat bankad i Gunhild, so ho laut setja
seg. Ho drog Pusten fleire Gonger djupt, og
kunde ikkje koma seg til aa tala; Judith vartroedd
og vilde hjelpa. ,,Lat dei koma —t« kviskrad
Gunhild sterkt· ,,De toler det ikkje,« meinte Moer
Judith. »Lat dei koma!« sette ho i og vartutaa-
leg. Moer Judith drog seg ut, og snart hoyrde
Gunhild Stig av fleire komande. Det gjekk Skodd
fyr Augo, Sus syr Øyro, Stova vilde til aa sviva
. . . ho var rædd, ho var sæl, ho hadde lengtat
seg sjuk etter denne Stundi, og no kunde ho ynsk-
ja seg i Jordi« — Der gjekk Ddri upp . . . Ho
drogst fram imot dei som av ei framand Magt,
saag dei ikkje, men liksom gjenom ei Skodd skim-
tad ho ein stor, staut Gut med eit ramnsvart, di-
gert Haar, som det laag liksom ein Ljoske um . . .
Og etter honom eitKvende, ljost, med store, straa-
lerike Augo. Gunhild slaug fram og vart uppteki
millom sterke, mjuke Armar: alle tri stod samanslungne
iein Krins med Armarne· ikring kvarandre, og ho
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
