Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
82
chraheimcm
LLde Mai 1880.
gjeld kanfkje serleg um Folkemagti og mest her
i Norig.
— Kvi skulde Thinget i dette Tilfellet visa
seg veikt, svika Folkets Tillit, nppgjeoa Magt,
Rett, og Æra, og gjera seg sjølv til ein Flekk
i Norigs nye Sogn, — kvi skulde Thinget
det? Er det Thinget, som er det magtlanse,
og Regjeringi, som er den sterke? Er det
Thinget, som vil lida mest under den komande
Striden? Er det Thinget, som maa tapa i eit
Bastetak med Ministeriet Stang, og er det Stang,
som maa vinna?
Aa nei. .
So sannt Thingfleirtalet kann-halda ihop, so
skal me sjaa, kor fint det vil vinna, ja lettare og
snarare enn dei fleste kanskje tenkjer no-
Lat Hogre —- og Kongen med —- sitja eit Par
Aars Tid og sjaa paa, at Thinget meir og tneir
tek heile Administratiotten, og altso heile Magti;
at Budgettet vert innknipt paa alle moglege Kan-
tar; at Regjeringi ikkje fcer eit einafte Forslag
fram; at Thinget fast og rolegt tek til aa driva
Logjerne sine igjenom etter §§ 79 og 112 utan
Sanktion; at alle, som vil faa nokon Ting iverk-
sett, vender seg til Thinget og ikkje til Regjeringi,
o. s. b., — og so skal me sjaa, at Hogre —- og
Kongen med —— snart vil skyna, atpaa den Maa-
ten ber det galet i Veg. Hogre vil, fyr aa ikkje
tapa all Magt, krevja Stangs Avgaiig likso sterkt
som Vinstre, og Kongen vil, syr aa ikkje verta
reint til ein Skuggje, snart finna det rett aa taka
eit Ministerium, som paa nytt kann gjera Konge-
magti gjeldande i Landet-
— Det er ikkje Thinget, somskal fæla syr
Striden! Det einaste, Thinget kunde fæla fyre,
var, at det kunde verta for sterkt. Meiidaa vilde
det med Sanning kunna segja til Ncgjeringi: Du
vilde Krigen, og so laut du faa Krig! ——
—- Men Tendensdiktararne skal me passa
paa. Dei kann knapt gjera nokotvondt no lenger,
etter at dei hev narrat Kongemagti til ,aa negta
Sanktion og dermed gjort henne eiso laak Tenesta;
men her skal vera Vyrdnad fyr Fol-
kets Majestiet sullt so væk som fyr Kon-
gens. .
Frinmrarskapeu.
»Bergens Tidende« og »VerdenZ Gang« hev
i seinare Tid fortalt oss Ting um Frimurarvcese-
net her i Landet, som er reint uhyggjelege. Ein
hoyrer mangt i seinare Tider, som er saart og
leidtz Ein ser mangt, som kann gjera den Gods-
legaste sinnad; men er dette sannt, som me no lyt
hoyra um Frimnrararne vaare, —- ja so fcer me
berre takka Giid, at det ein Gong er komet fyr
Dagen.
Den »norske« Frimurarlogen er, som me veit.
berre eit Anneks elder Underbruk av den svenske
»Landslogen« i Stockholm. »Stormeisteren« fyr
denne Logen er den svenske Kongen; den svenske
Kongen er altso Stormeisteren i den norske Logen
med. Og no er det det, som er det stygge ved
Tingen, at Frimurarskapenidesse Landi hev eit-—
politiskt Formaal.
Folk flest trnr, at Frimurarskaven er eins hver
heile Verdi. Det er ikkje so. Ein kann, stend det
i V. G., sjaa av franske, tyske, engelske og ameri-
kanske frilyndte Frimurarskrifter — som er aa faa
i Utlandet, men ikkje her, fordi Frimurararne ikkje
vil det ——, at den svenske Frimurarskapen, som er
paasnoydd Nordmennerne, gjeng ut paa nokot
annat enn Frimurarskapen i hi Verdi, — og det
er paa aa innfera —— eit protestantisk Pave- og
Keisardome Og Eiii kann sjølv tenkja seg til«
kven som daa skulde vera Keisaren. .
Den svenske Kongen er etter denne Læra
Guds Repreesentant elder LErendsmann paa Jordi·
Og det er til den svenske Kongen, at dei norfte
Frimnrararne maa avleggja Eid. Med Haandi
paa Bibele11, som er uppslegen ved Johannes
Evangelium, og med fyrebutidne Augo sver deiein
Eid, som baade er nkristeleg og mot Norigs Grumi-
log, og Eideti lyder so:
»Jeg N. N. lover og sværger, frivilligen,
nden Tvang og ude11 Forbehold, i som udenfor
Logen, naar oghvorsomhelst det paakrce-
ves, i Lydighed og Underdanighed nøi-
agtigeti at efterkomme alle de Bud og
Befalinger, som Frimurerordenens Stor-
mester og denne den 9de Provins’s af den tre-
fold store Mester so: Gud] forordnede allerviseste
Salomons so: den Heilage Aands] Vikarius, Hs.
Maj. N. N.[Sveriges Konge] eller de af ham
beskikkedeCmbedsmcend ihans hoieNavn
mig befale maatte-»
Dette stend desse norske Menn og sver sin
dyraste Eid paa. —-
Me hev altfo, um dette er so, ein litenlvyn-
leg Stat iStaten, som, utan at me hev visst det,
hev forsvoret seg tilden svenske Kongen, og
som altso er lvynlege Svikarar mot sitt eiget Mo-
dersamfund og sitt eiget Fedreland. Og det er
·de·sseFolk,somgjervarepartietsosterkt
i Byarne vaare. Det er desse Folk, som stend
so hardt imot alt vaart nationale Stræv, og som
paa alle Maatar støttar Svenskefjcesket og
Samroringspolitikken· Det er desse Folk,
som hev eglat Folk sto sterkt upp t. D. mot det
reine Flagget· Og — me kann ganga vidare.
Me kann minnest, at fleire av dei, som no sit i
det norske Riksraad, at dei er Frimurarar. Menn,
som hev forsvoret seg til den svenske Kongen, —
norske Riksraadarl Det fell eit underlegt, syrgje-
legt Ljos yver heile Politikken vaar ved dette-
Er alt dette sannt — og dess verrel det ser
nok altfor mykje ut til, at det er sannt— so maa
her gjeraft ei Forandring. Storthinget maa gjera
aat det. Frimurarskapen er etter dette eit politiskt
Jesuit-Lag av verste Slaget, og eit Land kann al-
dri tola slikt innanfyr sine Grensnr. Det gjeng
ikkje an, at Vorgararne av eit Land paa den Maa-
ten sel seg til framand Fyrste. Jnnsendaren i V.
G. hev uendeleg Rett: Storthinget maa krevja, at
eit av tvo: anten ingen Frimurarloge, elder so
skal Frimurarlogen her som i andre Land leggja
sine Logjer offentleg fram. ·
— Me skal vonleg i nceste No. kunna melda
meir um desse uhyggjelege Titig«
Til Sauilarar av uorske Folkcminnc.
Aulidne Skulestyrar Joh.’ Th. Storaker,
som hev den LCra aa vera ein av dei, som broytte
Vegen med Samlingi av norske Folkeniinne, fer-
leg daa den Greini som umfatar Triter, Sed er
og Skikkar, gav Læresveinar11e sine ei Nettlei———
ding fyr Jtmsamlingi, som eg trur kunde vera
gagnleg aa kjenna fyr andre og, av dei, som vil
vera med paa aa berga Folkeminni vaare fraa
Glimmle Det vil altid vera godt aa vita, kvat
s-
Eit og annat fraa ci Englaudsfcrd.
i (Framhald.)
London.
Charing Oross.
Edvard den fyrste misste Kona si, Elea-
nor, og dei skulde»bera Liket til Westminster Ab-
bedi· Paa Vegen dit sette dei Likkista ned og
kvilde seg, og der sette Kongen ein Kross til Mikr-
ne um detta. — Detta Stellet heiter endaa Charing
Cross, og nokre segjer, at Namnet»Charing« kjem
av deard den fyrste si ,,ch6re rein9«· (kjcere Dron-
ning). Andre meinar det kjem av ein liten Lands-
by Cherringe, som laag her igamle Daggr. Kros-
sen vart nedriven 1647.
Charing Cross er midt imot Trafalgar Sqnxr—
re, paa Sudsida. Her stend det ei Ryttar-Str)tta
av Kong Karl den fyrste· Ho vart stvypt 1633,
men dei hadde inkje sett ho upp endaa, daa Kon-
gen fekk Ufred med Parlamentet. Kongen vart
rettad 1649, og England vart Republik. Par-la-
mentet tok daa og selde Stytta til ein Gjartlar
og gav hcm Paalegg nm aa smelta ho upp. Gjørt-
laren grov ho ned i Jordi og selde Bronse-Stykke,"
som han sagde var av Stytta, baade til Venerne
og Fiendarne til Kongehuset og tente grust med
Pengar.
kom han fram med Stytta, heil og uskadd, og fekk
venteleg Pengar av Kongen fyr det. No vartStytta
uvpsett der som Krossen hadde voret syrr, og der
stend ho endaa.
Underg1·ound Rai1ivay·
Eg hadde hayrt so mykje Snakk um ein Jarn-
veg i London, som gjekk under Jordi, men Folk
hadde talt meg fraa aa fara med den, mindre eg
hadde ein kjend Mann med. Eg hadde raakat ei
engelsk Dama, som var kjend baadeiLondon,Tyr-
kiet, Amerika, 9tussland, Ægypten og Norig og
mange andre Studer, men ho torde inkje fara aa·-
leine paa den Jarnvegen· »Vondt er det aa finna
nettupp det Treenet, ein skal med; so ber det inn
i ein Tunnel, og so kjem ein til ein Station, og
ein Jarnvegsmann ropar ut Namnet paa Statio-
nen, men han gjer det so fort, so det er umogelegt
aa høyra, kvat han segjer· Det stoppar berre nokre
Sidan, daa Karl den andre vart Konge, .
faa Sekundar, so ein fcer inkje Stunder til aa
umraada seg helder. Eg for eingong lenge hit og
dit dernede, og kunne inkje faa vita kor eg var.
Gndeleg slapp e»g upp paa Jordi i den andre En-
den av Byen enn der eg skulde.«
Detta heyrdest trvysamt ut. Eg spurde etter
paa Hotellet, um eg kunne faa Fylgje, men ingen
skulde med den Jarnvegen, og aaleine kunne eg
inkje greida det, sagde dei. Men det hadde eg
Moro av aa freista·
Ein Sunndag Eftan gjekk eg til ein av Sta-
tionarne til denne Jarnvegen, Portland Rovd.
Det var eit litet laagt Hus. Eg hadde ætlatmeg
Ut til Kew Gardens, ein botanisk Hage, felk Billet
og gjekk ned ei Tropp til Jarnvegen, som var un-
der Gata. Det var mange Lykter, so ein kunne
godt sjaa. Det Treenet, eg skulde med, skulde ko-
ma 2,24. 10 Minuttar fyre Tidi kom det eit Troen
rennande fram or Myrkret, braastanad, stod nokre
faa Sekundar, og av for det inn i Myrkret att.
,,-Her er nok best aa passa paa-« tenkte eg. Nokre
Minutar etter kom det eit Troen til, braastanad
og for. No var det 3 Minutar att. So kjem
det eit Træn. »Er det Trwnet til Kew Gardeus««?
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
